ซ่า!
โลกเบื้องหน้า พร้อมด้วยมือยักษ์ไร้รูปที่บังฟ้าปิดดวงอาทิตย์ แตกสลายลงในชั่วขณะ
สติของหลูหลินถูกแรงมหึมาดึงกลับ เมื่อลืมตีนขึ้นอีกครั้งก็หายใจฮือฮาเป็นช่วง ๆ
ภาพเมื่อครู่สั่นคลอนจิตใจเหลือเกิน การพิพากษาแห่งวิถีสวรรค์ ความเย็นเฉียบและความตายสงบที่มิดชิดพอจะลบล้างสรรพสิ่ง แม้เพียงได้เป็นผู้ชม ยังทำให้วิญญาณของหลูหลินสั่นไสว
นี่น่ะหรือวิถีสวรรค์?
แล้วหลีหวงกล้าคิดจะแทนที่สิ่งเช่นนี้งั้นหรือ?
“เห็นหรือยัง?”
เงาอวิจฉริยะของจีเสวียนหยวน จักรพรรดิมารแห่งต้ายง ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นท่ามกลางห้วงว่างเปล่า
“นี่ คือราคาแห่งการ ‘เปลี่ยนชะตา’”
“เจิ้นในวันนั้น ก็ทำสำเร็จจริง”
“เจิ้นใช้ ‘แผ่นจักรกลสวรรค์’ นั่น บังคับบิดเบือนกรรมของยุทธการนั้น แม่ทัพใหญ่เสียชีวิตกะทันหัน ข้าศึกเกิดโกลาหล ฝนที่หลั่งลงมาเหมือนทะเลขาด ได้มอบช่องทางมีชีวิตซึ่งหาที่ใดไม่ได้อีกให้แก่พี่น้องห้าหมื่นนายของเจิ้น”
“เจิ้นชนะ ในที่สุดก็ครองแผ่นดินใต้ฟ้า สถาปนาราชวงศ์ต้ายงขึ้นมา”
หลูหลินฟังอยู่อย่างเงียบงัน สัมผัสได้ว่าเรื่องราวยังไม่จบ
“แต่.....” จีเสวียนหยวนพลิกเสียงคำ
“การสวดทอนของวิถีสวรรค์ มิได้หายไป เพียงแต่เปลี่ยนรูปแบบ แล้วมาถึงยามที่เจิ้นคาดไม่ถึงที่สุด”
“ราชวงศ์ที่เจิ้นสถาปนา สืบทอดได้เพียงสามชั่วคน”
“ในปีที่สามแห่งรัชกาลของหลานเจิ้น ภัยพิบัติจากฟ้าได้กวาดล้างทั้งนครหลวง”
“เตาโลหะใต้ปฐพีพลิกคว่ำ ดาวตกไฟสวรรค์ร่วงหล่น เพียงชั่วข้ามคืน นครหลวงกลายเป็นซากปรักหักพัง สายเลือดของเจิ้น ผู้เป็นหลานเหลนทายาททั้งปวงของเจิ้น....ถูกสังหารจนสิ้น ไม่เหลือสักคน”
หลูหลินได้ยินเช่นนั้น หัวใจสั่นสะท้านยิ่งนัก
ในที่สุดก็เข้าใจแล้ว ว่าเบื้องหลังคำวิจารณ์ในตำราประวัติศาสตร์ที่ว่า “ทั้งชีวิตเจิ้น ล้วนต่อสู้กับชะตากรรม แต่เมื่อสิ้นสุดกลับพบว่า ชะตากรรมถูกกำหนดไว้แล้ว” นั้น หนักหน่วงเพียงใด
ชนะยุทธการหนึ่ง ชนะแผ่นดินทั้งใต้ฟ้า
แต่สุดท้ายก็แพ้จนหมดสิ้น
ชนะชั่วขณะ แพ้ทั้งชีวิต
“งั้นเจ้าสร้างบททดสอบนี้ไว้ วางเส้นทางกรรมสามชาติเช่นนี้ไว้ มิใช่เพื่อให้ผู้มาภายหลังเรียนรู้การ ‘เปลี่ยนชะตา’.....” หลูหลินเอ่ยขึ้นเสียงหนักแน่น