บ้าคลั่งชะมัด!
เอาราชวงศ์ที่ยังไม่ถือกำเนิด และโชคชะตาแผ่นดินพันปีข้างหน้ามาเป็นเดิมพัน!
ช่างคลั่งไคล้เสียจริง ๆ
เงาปรากฏของจีเสวียนหยวนคิดว่าหลูหลินย่อมจะต่อสู้ ย่อมจะทุกข์ทรมาน แต่กลับไม่เคยคิดเลยว่าหลูหลินจะเลือก…ทำสัญญาเดิมพันกับสวรรค์!
เบื้องบนฟ้าปฐพี มหาหัตถ์สีครามที่ค่อย ๆ กดลงมา พลันหยุดชะงัก
เสียงทุ้มก้องไพศาลปราศจากความรู้สึกใด ๆ ดังก้องทั่วฟ้าดิน
“สัญญา…อาจตั้งได้”
“แต่ หากภายในพันปี เจ้าไม่อาจลงมือปฏิบัติอีกหนึ่งสิ่งเท่าเทียม เพื่อชดใช้กรรมวันนี้…”
“วิญญาณของเจ้า พร้อมทั้งสรรพสิ่งที่เจ้าพิทักษ์ จักตกอยู่ในความว่างเปล่า!”
“จมดิ่งชั่วนิรันดร์ ไม่มีวันหวนคืน!”
“ข้ายอมรับ!” หลูหลินไม่ลังเลแม้ครึ่งจุก
เสียงจากลง!
แคร่ก!
บนท้องฟ้า มหาหัตถ์สีครามที่บังดวงจันทร์และตะวัน แตกร้าวลงทีละเส้น!
แสงทองอร่ามไร้ปลายพุ่งทะยานจากรอยแตก เสาแสงสีทองขนาดมหึมาเส้นหนาใหญ่ พุ่งเฉียดลงมาจากชั้นฟ้าทั้งเก้า ไม่เอนเอียงเลยแม้แต่นิดเดียว ตกลงบนตัวหลูหลินที่ยืนอยู่บนเวทีจอมทัพโดยตรง!
ฮึม!
แรงกดดันมโหฬาร กว้างใหญ่ สูงส่งเหนือสรรพสิ่ง แผ่ขยายจากหลูหลินเป็นแกนกลาง กลบคลุมทั่วสมรภูมิ
ชั่วขณะนั้น ไม่ว่าจะทหารห้าหมื่นของกองกำลังพลเรือนใต้เวทีจอมทัพ หรือกองทัพราชสำนักสามแสนที่ตั้งค่ายเรียงรายร้อยลี้ไกลโพ้น ทุกชีวิตล้วนรู้สึกถึงเสียงสะท้านจากใจกลางวิญญาณ!
ทหารราชสำนักนับไม่ถ้วนไม่อาจกุมอาวุธในมือยึดไว้ได้ คุกเข่าลงพื้น โขกศีรษะกราบรากฟ้าเสาเมฆสีทองที่ทะลุปรุงเปิงด้วยความสยดสยอง
“เทพยดา…เทพยดาเสด็จลงมาแล้ว!”
“นี่คือปาฏิหาริย์!”