เสียงพูดจบลง หลูหลินก็เคลื่อนไหว
ก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว
ก้าวเดียวนี้ ข้ามผ่านภูเขาแม่น้ำนับร้อยลี!
ห้วงฟ้าแผ่นดินทั้งมวล เปิดทางให้โดยอัตโนมัติ
ภายในรัศมีสามช่วงฟุตรอบกายหลูหลิน ปริภูมิบิดเบี้ยว กาลเวลายุ่งเหยิง ราวกับมิใช่เดินอยู่ท่ามกลางโลก หากแต่โลกนี้เองที่แผ้วถนนให้หลูหลินโดยสมัครใจ
อำนาจสูงสุดห้าประการที่เหนือกว่ามหาวิถีทั้งปวงกำลังก้องกังวานอย่างสมบูรณ์แพร่งพรายภายในร่าง ขณะนี้หลูหลินคือตัวกฎแห่งการเคลื่อนไหวเสียเอง
เงาร่างของหวงเฉิงในราชธานีขยายใหญ่ขึ้นตรงหน้า
ขณะที่หลูหลินใกล้จะก้าวเข้าเขตพระนครชั้นใน เบื้องหน้าเกิดม่านแสงสีทองเจิดจ้าปรากฏขึ้น ทอดยาวจากพื้นพิภพถึงสุวรรณดุม
บนม่านแสง มังกรนับหมื่นพันเล่นไปมา รัศมีอันบริสุทธิ์ กว้างใหญ่ เปี่ยมไปด้วยพระเกียรติแห่งราชันวิถี กลบเกลื่อนมาทั่วฟ้าเมฆ
นั่นคือ "ม่านพลังพระเกียรติจักรพรรดิ" ที่หลอมขึ้นจากพลังมังกรของจักรพรรดิแห่งต้าเชี่ยทุกรัชกาล ผสมกับพลังพิธีบูชาด้วยเลือดของหลีหวงเอง!
มิใช่เพื่อทำลาย หากเพื่อครอบงำ!
จงใจครอบงำมรดกจักรพรรดิมารบนร่างหลูหลินโดยเฉพาะ!
วินาทีที่ม่านพลังปรากฏ พลังทั้งห้าที่ก้องกังวานในร่างของหลูหลินต่างสะดุดขึ้นพร้อมกัน
เบื้องบนห้วงฟ้า เสียงหัวเยาะของหลีหวงดังก้องอีกครั้ง
"ลูกหลานของเจิ้นแม้ไร้ความสามารถ แต่พลังมังกรที่พวกเขาทิ้งไว้ กลับเป็นอาวุธที่เลิศเลอที่สุดในการจัดการ 'ขุนนางทรยศ' อย่างเจ้า ค่อย ๆ บดขยี้เถิด เมื่อเจ้าหมดกำลังลงทีละน้อย บุตรีเจาหนิงคนนั้นก็ควรจะกลายเป็นดวงตาแห่งค่ายกลโดยสมบูรณ์แล้ว"