ในภาพเหตุการณ์ หลีหวงรีบรุดฝ่าผ่านตำหนักใหญ่น้อยที่ซ้อนกันเป็นชั้น มาถึงเรือนในลึกสุดของวังหลวง
เมื่อผลักประตูเข้าไป กลิ่นยาข้นหนักก็พุ่งเข้าจมูก
บนเตียงผู้ป่วยมีหญิงสาวนอนอยู่ ใบหน้าถูกหมอกแห่งความทรงจำบดบัง มองไม่เห็นชัดนัก
แต่วิบากซบเซาที่ส่อว่าเปลวไฟแห่งชีวิตของนางใกล้จะดับสิ้นนั้น หลูหลินคุ้นเคยเป็นอย่างดี
หลีหวงนั่งลงริมเตียง กุมมือผอมแห้งของหญิงสาวไว้ ใบหน้าเย็นชาแปลกประหลาดเมื่อคราก่อน บัดนี้กลับเผยให้เห็นความเจ็บปวดและไร้ทางสู้
เขายกมือของนางขึ้นแนบแก้มของตน ร่างกายสั่นระริก
วินาทีนั้นเอง หลูหลินสัมผัสได้จากตัวหลีหวงถึงความยึดติดอย่างหนึ่ง ที่ยอมทุกอย่างเพื่อจะเรียกคืนบางสิ่งกลับมา
ความยึดติดเช่นนี้ ไม่ต่างอะไรจากความยึดติดที่ตนอยากช่วยชีวิตฝ่าบาท อยากให้พ่อแม่คืนชีพ
ปรากฏว่า ชายคนนี้เคยตั้งใจจะปกป้องคนคนหนึ่งด้วยชีวิตมาก่อน
แต่ภาพต่อมา ทำให้เลือดเนื้อของหลูหลินเย็นเยียบลงทั้งตัว
อาการของหญิงสาวทรุดหนักลงวันแล้ววัน
แสงในดวงตาของหลีหวงก็หมองมืดลงทีละน้อย
ในที่สุด ณ ค่ำคืนหนึ่ง หลีหวงพุ่งออกจากห้อง มาถึงห้องลับใต้ดิน
กลางห้องลับ มีอักขระเวทสีเลือดแปลกประหลาดสลักอยู่
หลีหวงเริ่มเปิดอ่านม้วนตำราโบราณที่ถูกจัดเป็นสิ่งต้องห้าม ศึกษาวิชาลับ
ในที่สุด สายตาของหลีหวงก็หยุดอยู่ที่คำสองคำว่า “พิธีบูชาด้วยเลือด”
เอาชีวิตของสรรพสัตว์มาต่ออายุขัยของตน!
ในความทรงจำ นี่คือครั้งแรกที่ใบหน้าของหลีหวงเผยความลั้ลลั่นสู้สุ้ม
แต่เมื่อหลีหวงหันกลับไปเห็นใบหน้าซีดไร้เลือดของหญิงสาวบนเตียง ความลั้ลลั่นทั้งปวงก็กลายเป็นความคลั่ง