“ฮื้อ!”
จักรพรรดิมารปฐมจักรพรรดิแห่งต้าฉีส่งเสียงคำรามขึ้นฟ้าอีกครั้ง ขวานศึกขนาดมหึมาถูกชูขึ้นด้วยหนึ่งมือ ก่อนจะฟันลงมาจากระยะไกลใส่หลูหลินและพวกทั้งสี่ที่เชิงเขา!
ฮืม!
รัศมีขวานสีครามดำยาวกว่าสิบฉับพลันแยกออกจากใบขวาน ฉีกม่านอวกาศจนขาด หินต้นไม้หญ้าริมทางถูกพลังทำลายล้างที่แฝงอยู่ในรัศมีขวานบดขยี้จนกลายเป็นความว่างเปล่า มันพุ่งตรงเข้าหาหลูหลินด้วยอำนาจสยบสรรพสิ่งดุจเปิดแผ่นดินแบ่งฟ้า!
ฟันหนึ่งครั้งนี้ เร็วถึงขีดสุด โหดร้ายถึงขีดสุด!
รูม่านตาหลูหลินหดเกร็ง เขาไม่หลบไม่หลีก พลังมรดกแห่งจักรพรรดิภายในกายระเบิดออกมา!
แสงสีเทาทองอันจ้าจ้าพุ่งออกมาจากภายในกาย ทันทีที่สร้างแผ่นพัตรแสงขนาดยักษ์แกะสลักลวดลายมังกรโบราณขึ้นตรงหน้า
ประเดี๋ยวถัดมา รัศมีขวานปะทะกับแผ่นพัตรแสง
เปรี้ยง!
เสียงระเบิดดังกึกก้องสะเทือนไปทั้งภูเขา พายุพลังงานสยองขวัญถล่มทลายไปทุกทิศทาง
หลูหลินรู้สึกเหมือนแรงมหาศาลไร้เทียมทานกดทับมาจากโล่แสง ร่างทั้งร่างถูกสะบัดกระเด็นถอยหลังไปหลายสิบก้าว เท้าทั้งสองไถดะพื้นดินจนเกิดร่องลึกสองทาง จึงรั้งร่างเอาไว้ได้เพียงความกระท่อนกระท่อน
โพรงมือแดงช้ำเป็นเลือดเต็มไปหมด
“ไอ้นี่.....มันแกร่งยิ่งกว่าจักรพรรดิมารหลูหยวนอีก!” หัวใจหลูหลินจมลงอย่างรู้สึกตัว
พลังของจักรพรรดิมารหลูหยวนล้วนลึกลับคดเคี้ยวและกัดกินสลาย แต่จักรพรรดิมารปฐมจักรพรรดิแห่งต้าฉีตรงหน้านี้ กลับคือพลังและการทำลายล้างบริสุทธิ์ถึงขีดสุด!
ทว่าดวงตาหลูหลินกลับลุกโชนด้วยเจตจำนงสู้ยิ่งกว่าเดิม
“ต้าลี่ พวกเจ้าสามคนรั้งพวกเถาวัลย์ไว้ อย่าให้มันเข้าใกล้!” หลูหลินตวาดลงมั่นคงโดยไม่หันหลังกลับ “จักรพรรดิมารตนนี้ ข้าจัดการเอง!”