ปีศาจบรรพบุรุษกลืนดารากวาดสายตามองประมุขศาลาไท่ฉูและปฐมเต๋าว่านเซียง “เผ่ามนุษย์มีปฐมเต๋าหกองค์ เผ่าปีศาจสี่องค์ เผ่ากลไกสององค์ เผ่าแมลงสององค์ หากรวมปฐมเต๋าที่กระจัดกระจายอยู่ตามเผ่าอื่น ๆ ทั้งหลาย แต่ละขั้วอำนาจได้รักษาดุลยภาพเช่นนี้เป็นสันติภาพสัมพัทธ์มาตลอดสามยุคสมัย”
“มิใช่เพียงเผ่าปีศาจข้าเท่านั้น ทุกเผ่าในพันโลกมหึมาล้วนไม่อาจยอมให้เผ่ามนุษย์มีปฐมเต๋าเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งได้เด็ดขาด”
นี่แหละคือแก่นแท้ มิใช่ความแค้นหรือผลประโยชน์ แต่คือความหวาดกลัวต่อเผ่ามนุษย์ที่จะมีกำลังรบระดับปฐมเต๋าเพิ่มขึ้นอีกหนึ่ง
มารบรรพบุรุษกลืนดาราชูมือขวาขึ้น สะบัดออกไปยังห้วงอากาศ
กลางพื้นที่ญาณ ผังดาราอันกว้างใหญ่ของพันโลกมหึมาค่อย ๆ กางออกจากกลางอากาศ
บนผังดารา อาณาเขตของแนวหน้าเก้าแดนของเผ่ามนุษย์ถูกเน้นด้วยแสงสว่าง รัศมีคลุมคลองพื้นที่เกือบหนึ่งในสามของพันโลกมหึมา
ติดกับแดนดาราเผ่ามนุษย์คือแผ่นดินสีเลือดของเผ่าปีศาจ แดนดาราสีน้ำเงินเยือกเย็นของเผ่ากลไก แถบรังแมลงสีเทาเขียวของเผ่าแมลง และเขตอำนาจใหญ่น้อยของเผ่าอื่น ๆ อีกนับไม่ถ้วน
มารบรรพบุรุษกลืนดาราเงยมือชี้ไปยังแผ่นดินสีทองซึ่งครองพื้นที่แกนกลางบนผังดารา เสียงกังวานเยือกเย็น
“จงมองให้ชัดถ้อยชัดความ”
“แนวหน้าเก้าแดนของพวกเจ้าเผ่ามนุษย์ โกวเฉิน จื่อเวย ย่าวกวาง เทียนชู ไคหยาง อวี่เหิง เทียนชวน เทียนเสวียน เทียนจี เก้าแดนนี้กินอาณาเขตแกนกลางของพันโลกมหึมาถึงสามล้านหกแสนดาราจักรวาล กว้างกว่าแผ่นดินเผ่าปีศาจข้าถึงสามเท่า”
แผ่นดินสีทองกางออกกลางผังดารา อาณาเขตสีเลือด สีน้ำเงินเยือก และสีเทาเขียวถูกบีบให้ไปอยู่วงนอก ภายใต้การเปรียบเทียบเช่นนี้ อาณาเขตของเผ่ามนุษย์ใหญ่ยิ่งจนแทบหายใจไม่ออก