ห้วงอากาศแตกสลายไปทั่วบริเวณกว้าง เศษดาวนับไม่ถ้วนถูกดูดวนเข้าสู่ความมืดมิด
ทหารเผ่ามนุษย์ที่เห็นเหตุการณ์นี้ด้วยกัน ต่างค่อย ๆ กลืนเสียงโห่ร้องลง
เหล่าทหารหลังแนวป้อมก็สัมผัสได้ถึงสายอากาศสยองขวัญที่กำลังพุ่งสูงขึ้น ความปลาบปลื้มเมื่อครู่จางหายไปบ้างแล้ว
“ฮึม!”
เสียงครางต่ำเย็นชาดังก้องมาจากใต้ท้องฟ้าดวงดาว
ชั่วขณะถัดมา ห้วงอากาศฉีกขาดเป็นรอยแยกมหึมาพาดผ่านครึ่งแดนดารา ความมืดไร้ปลายไหลคลั่งจากในรอยแยก และในความมืดนั้น เงาร่างหมาป่าค่อย ๆ ปรากฏขึ้น
กายใหญ่ยิ่งกว่าดาราจักรทั้งวง
ปฐมเต๋าแห่งเผ่าปีศาจ ร่างแท้ของปีศาจบรรพบุรุษกลืนดาราได้ลงมาปรากฏ
ร่างยักษ์ของปีศาจบรรพบุรุษกลืนดาราลอยนิ่ง ณ สุดปลายแดนดารา ต่อมา ญาณระดับปฐมเต๋าแผ่ออกจากเก้าหางมหึมา คลุมทั่วทั้งชายแดนแคว้นเหยากวงในพริบตา
ทุกที่ที่ญาณนั้นพ้นผ่าน ค่ายกลส่งสาร ฉายทับร่าง และอักขระเฝ้าตรวจทั้งปวงก็หมดสภาพเสียสิ้น
การรับรู้และการสืบสวนจากภายนอกถูกตัดขาดสนิท
“ฉายทับร่างขาดแล้ว!”
ภายในวิหารประชุมเก้าชั้นฟ้า ค่ายกลฉายภาพสามผืนที่ลอยอยู่กลางท้องพระโรงดับลงพร้อมกัน ภาพกลายเป็นความว่างเปล่าขาวโพลน
รอยยิ้มของอริยเต๋าดาบบ้าคลั่งค้างคาบนใบหน้า จงเหยียนลุกพรวดขึ้นยืน ผู้อาวุโสชางฉงดิ้นรนพยุงตัวลุกจากพื้น จ้องมองฉายภาพว่างเปล่าอย่างไม่กะพริบ
เงาร่างของปฐมเต๋าว่านเซียงขยับนิดหน่อย ดวงตาที่หลับครึ่งหนึ่งเบิกกว้างเต็มที่
“ญาณปฐมเต๋าปิดกั้นทางผ่าน”
“ปีศาจบรรพบุรุษกลืนดาราผนึกทั้งแดนดาราไว้แล้ว”
“ผนึกแปลว่าอย่างไร” อริยเต๋าดาบบ้าคลั่งร้อนใจ
ปฐมเต๋าว่านเซียงไม้ตอบ เพราะชั่วขณะถัดมา เงาร่างนั้นจางหายไปสามส่วน แล้วจากไปจากวิหารประชุมเก้าชั้นฟ้า
……
ชายแดนแคว้นเหยากวง
อินผ่อเทียน เจ้าหอจื่อเวย ประมุขเกวียนนรกเก้าขุม และมารเฒ่าซิงเมี่ย สี่องค์อริยเต๋าผนึกฟ้าชั้นสูงสุดของเผ่ามนุษย์ ต่างสูญเสียการรับรู้ต่อสภาพรอบกายในพริบตาเดียวกัน