หลูหลินไม่รีบร้อนเดินเข้าไป แต่ตะโกนเรียกหลูกวนซึ่งกำลังเล่นมูลวัวอยู่นอกประตูใหญ่
“พี่กวน ท่านลุงใหญ่มีเรื่องตามหาพี่”
หลูกวนลุกขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์ วิ่งเหยาะ ๆ ไปตามทาง กำลังจะวิ่งเข้าไปในโถงข้าง ก็ถูกหลูหลินคว้าตัวเอาไว้
“พี่กวนไม่ต้องเข้าไปหรอก เมื่อครู่ท่านลุงใหญ่บอกว่ายังมีบางเรื่องไม่กระจ่าง ให้พี่ไปตามท่านอาหลี่ซานมาอีกครั้ง ตอนเย็นจะเพิ่มไข่ให้พี่อีกครึ่งฟอง”
เดิมทีหลูกวนมีสีหน้าไม่เบิกบาน แต่พอได้ยินเรื่องไข่ก็พยักหน้าทันที ก่อนจะวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ประหนึ่งควันพวยพุ่งออกจากปล่อง
ท่านอาหลี่ซานก็คือเพื่อนบ้านที่รับรองให้หลูหลินเมื่อครู่ เป็นผู้มีชื่อเสียงในหมู่บ้านเซี่ยเหอมาช้านาน
ผู้จัดการหวังรู้สึกสงสัย เรื่องสัญญาจบลงแล้ว ยังมีเรื่องใดไม่กระจ่างอีกหรือ?
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อครู่หลูหลินอยู่ข้างกายเขาตลอดเวลา เขาไม่เห็นได้ยินหลูอานสั่งการอะไรเลย
ผู้จัดการหวังไม่ได้เอ่ยปาก ทว่าอดสงสัยไม่ได้ว่าหลูหลินกำลังคิดแผนการใดอยู่
เด็กอายุหกขวบ จะมีวิธีการอะไรได้กัน?
หลูหลินต้องการผลเช่นนี้เอง
ต่อหน้าผู้จัดการหวัง เขาต้องแสดงความเฉลียวฉลาดและความรับผิดชอบที่เหนือกว่าเด็กวัยเดียวกันออกมา
มีเพียงเด็กอัจฉริยะผู้โซฮุ่ยเท่านั้น จึงจะมีโอกาสก้าวข้ามข้อจำกัดของการเป็นเด็กหกขวบ และช่วงชิงความสนใจรวมถึงทรัพยากรให้ตนเองได้มากขึ้น
ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น เขาต้องแสดงให้เห็นถึงความกตัญญู
ราชวงศ์ต้าเซี่ยปกครองแผ่นดินด้วยความกตัญญู
ความกตัญญูคือหลักคุณธรรมสำคัญที่สุดของยุคสมัยนี้ และเป็นคุณสมบัติที่ชนชั้นสูงให้ความสำคัญมากที่สุด
เด็กอัจฉริยะผู้มีชื่อเสียงด้านความกตัญญู ย่อมมีหนทางในภายหน้าราบรื่นขึ้นมากอย่างไม่ต้องสงสัย