ให้เจ้าเป็นเด็กรับใช้ห้องหนังสือ ไฉนกลายเป็นปราชญ์แห่งต้าเซี่ย

ตอนที่ 8 หลูหลินผู้กตัญญู

7 นาที· 1.7K คำ

ก่อนอื่นยกย่องท่านลุงใหญ่ ยอมรับว่าเขาคิดถึงอนาคตของตระกูลด้วยความชอบธรรมอันยิ่งใหญ่

จากนั้นกล่าวชื่นชมมารดา ชี้ให้เห็นความห่วงใยของนางที่มีต่อความมั่นคงของครอบครัว เพื่อเรียกความเห็นใจ

สุดท้ายเสนอทางออกที่ยุติธรรมจนไม่มีผู้ใดปฏิเสธได้

ต่อให้ท่านลุงใหญ่คิดร้ายจริง ก็ยังต้องเกรงแก่ชื่อเสียง ไม่กล้าทำอะไรตามอำเภอใจ

ตลอดกระบวนการนั้น เขาไม่หยิ่งผยอง ไม่ต่ำต้อย ทั้งมีเหตุผลและหลักฐานพร้อมสรรพ

ผู้จัดการหวังเพิ่งเข้าใจเหตุที่หลูหลินให้คนไปเชิญผู้ค้ำประกันกลับมา เพียงได้ฟังคำพูดไม่กี่คำในโถงหลัก ก็คิดหาหนทางรับมือได้ภายในเวลาอันสั้นเพียงนี้

นี่เป็นความเฉลียวฉลาดถึงเพียงใดกัน?

หัวใจของผู้จัดการหวังเต้นแรงขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้หลายครา

บ้านยากจนกลับให้กำเนิดบุตรผู้สูงส่ง

ผู้จัดการหวังทบทวนคำห้าคำนี้ในใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า รู้สึกว่าครั้งนี้ตนได้ของล้ำค่ามหาศาลมาไว้ในมือจริง ๆ

เด็กหนังสือที่หน้าตาหล่อเหลา เจ้าบ้านเห็นแล้วย่อมพอใจ

เด็กหนังสือที่เฉลียวฉลาดคล่องแคล่ว ย่อมช่วยแบ่งเบาภาระให้คุณชายได้

แต่เด็กหนังสือที่คิดรอบคอบ ละเอียดถี่ถ้วน ทั้งยังมีสติปัญญาเช่นนี้ตั้งแต่วัยเยาว์ ย่อมมิใช่เพียงกำลังสนับสนุนธรรมดาอีกต่อไป

เขาเป็นสหายรู้ใจที่สามารถเป็นอาจารย์ให้คุณชายได้ครึ่งหนึ่งเชียว!

พอนึกถึงคุณชายของตน ผู้ทำให้คนทั้งคุ้มหลิวปวดหัว ผู้จัดการหวังก็รู้สึกขมับเต้นตุบ ๆ

หากคุณชายของตนรู้ความและวางใจได้สักครึ่งหนึ่งของเด็กคนนี้ นายท่านคงหัวเราะจนตื่นจากฝัน

หากเด็กคนนี้ได้อยู่ข้างกายคุณชาย ด้วยนิสัยเช่นนี้และวาจาเช่นนี้ คอยซึมซับเป็นแบบอย่าง แม้ไม่ถึงกับเปลี่ยนเป็นคนละคน อย่างน้อยก็คงข่มความดื้อรั้นลงได้บ้าง

ห้าตำลึงเงิน

ไม่สิ อย่าว่าแต่ห้าตำลึงเลย

ต่อให้เป็นสิบหรือยี่สิบตำลึงเงิน หากเชิญเด็กหนังสือเช่นนี้กลับมาได้ ก็ถือเป็นโชคชะตาอันยิ่งใหญ่แล้ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป