ชั่วขณะที่ประเสริฐราชาสิ้นลมหายใจ อำนาจสิทธิ์แห่งหมิงเจียก็ขาดการควบคุมโดยสิ้นเชิง
เบื้องล่างพื้นท้องทะเล ประตูม่านหมอกที่เชื่อมสู่ยมโลกแหวกออกด้วยเสียงร้องครวญ คลื่นวิญญาณนรกนับอสงไขยพร้อมเยาวมรณาสีเทาขาวทะลักย้อนเข้าสู่โลกแห่งความจริง
วิญญาณโทสะนับร้อยล้านย้อนกลับมาล้างแค้นสมรภูมิ บดเขกัดเทพโบราณที่บาดเจ็บสาหัสและสิ่งมีชีวิตในตำนานรอบด้านอย่างบ้าคลั่ง
ใต้พิภพลึกสามหมื่นจั้ง แดนราตรีนิรันดร์
ภายในห้องลับ เจ้าจิ้นพลันลุกขึ้นยืน ใบหน้าภายใต้แสงเพลิงสะท้อนเปล่งความบ้าคลั่ง
แผ่นหินหยาบช้าพระพักตร์อันแท้จริง!
สิ่งนี้ล้ำเลิกไปจากแผนการเดิมทั้งหมด แต่กลับเป็นกับดักสังหารที่หาได้ยากยิ่งในพันปี!
องค์เทพผู้สูงส่งถึงแปดพระองค์ กลับถูกหินก้อนเดียวล่อลงหลุมเดียวกันหมด!
.........
แผ่นดินก้นสมุทรเหนือสุด
เทพโบราณผู้บาดเจ็บอ่อนล้าทั้งเจ็ดยังคงฉกฉวยกัดกันอย่างบ้าคลั่ง คลื่นวิญญาณนรกบดบังสมรภูมิจนมัวหมองไปหมด
ไม่มีใครสังเกตว่าเบื้องลึกในชั้นหินที่พังทลายใต้เท้า กำลังส่งเสียงทุ้มครืนที่ทำให้ใจสั่นคลอน
ตึม! ตึม! ตึม!
ราวกับมีหัวใจขนาดมโหฬารเต้นอยู่กลางแกนพิภพ
เจ้าจิ้นยืนกลางห้องลับ สองมือพลันชูขึ้นเบื้องบน
“ระเบิดซะ!”
พิษเพลิงภัยพิบัติที่สะสมกดดันมาสองหมื่นปีมูลค่านับพันล้านตัน ยามนี้ได้พบปากทางระบาย
แผ่นดินก้นสมุทรเหนือสุดระเบิดออกในทันที!
พลังงานภัยพิบัติที่อัดอั้นจนแน่นเป็นเนื้อเดียว ผสมกับหินหลวมแกนกลางพิภพ กลายเป็นเสาเพลิงทะยานผ่าเผยสู่ฟ้านับหมื่นจั้ง
เสาเพลิงเจาะทะลวงเปลือกพิภพ ฉีกขาดคลื่นวิญญาณนรก กลืนกินทั้งแผ่นทะเลพร้อมเทพโบราณผู้บาดเจ็บทั้งเจ็ดลงในปากเดียว!
“อากก!”
ฟาบูตีส่งเสียงร้องครวญเศร้าสะท้าน เกล็ดมารสีครามดำทั่วพระวรกายหลุดลอกเป็นบริเวณกว้าง