ที่ราบรกร้างตะวันออก บ่อเลือดใต้ดินแห่งหนึ่งที่ซ่อนเร้น
เหล่าสายเลือดชั้นต่ำราวสิบกว่าตนมาชุมนุมกัน พูดคุยกันอย่างตื่นตระหนกถึงศึกสงครามเทพอันทำลายล้างโลกที่อยู่ไกลออกไป ไม่มีใครสังเกตเห็นเลยว่า เงามืดใต้เท้าของพวกนางได้ขยับตัวขึ้นอย่างเงียบเงี่ยม
เงาร่างสีเทาดำนับสิบแตกออกจากเงามืด มีดกระดูกปัดผ่านหลอดเลือดที่คอของเหล่าสายเลือดอย่างแม่นยำ พลังหายนะเผาผลาญชีวิตจนสิ้นซาก แม้เสียงร้องครวญก็ไม่ทันจะเปล่งออกมา ผู้เฝ้ายามล้มตายหมดสิ้น
เหล่านักลอบสังหารเงามืดสะบัดคมดาบ ตัดโซ่เหล็กหนักอึ้งที่รัดข้อมือของพี่น้องเผ่ามนุษย์ขาดขาด
"อย่าส่งเสียง ตามข้ามา"
เหล่าทาสเผ่ามนุษย์ที่ถูกดูดเลือดจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูกต้องตาค้าง มองดูเหล่าสหายร่วมเผ่าที่ทั้งร่างปกคลุมด้วยเคราะห์หนามและแผ่รัศมีน่าสะพรึง น้ำตาไหลพรากออกมาโดยไม่รู้ตัว
ภาพเช่นนี้เกิดขึ้นทั่วทุกอณูของป่าตะวันตก ภูเขาไฟใต้ และทุ่งน้ำแข็งขั้วเหนือสุด
พี่น้องเผ่ามนุษย์นับล้านที่ถูกเลี้ยงไว้ ถูกใช้เป็นอาหารเลือด เชื้อเพลิง และเครื่องสังเวย ได้เคลื่อนย้ายอย่างลับ ๆ ผ่านรอยแยกของสายธารพลังแผ่นดินที่สลับซับซ้อน สู่เขตปลอดภัยใต้พิภพ ภายใต้การคุ้มกันของกองทัพเงามืด
นี่คือการช่วยเหลือครั้งมหึมาที่ครอบคลุมทั้งมหาทวีป ภายใต้เปลือกตาของบรรดาเทพ แผ่นดินฐานรากของพวกเขาถูกขุดคว้านแทบว่างเปล่า
แดนราตรีนิรันดร์ มหาวิหารใต้ดิน ถ้ำหินยักษ์สว่างไสวด้วยแสงคบเพลิง
พี่น้องเผ่ามนุษย์ที่ได้เห็นแสงสว่างอีกครั้งก้มกราบพื้นแน่นิ่งเต็มพื้นที่ ศีรษะแนบแน่นกับพื้นดิน
ความสิ้นหวัง ความทุกข์ทรมาน และความอัปยศที่กดขี่ข่มเหงมาสองหมื่นปี ณ บัดนี้ได้ปลดปล่อยออกมาอย่างสิ้นเชิง
พวกเขามองเจ้าจิ้น มองเหล่านักลอบสังหารเงามืดที่คอยปกป้องพวกเขา