อีกฟากหนึ่ง ณ ปากทางเข้าทะเลเหวรอย
มิได้ช้ากว่าที่หลูหลินจากไปนาน เผ่าแมลงก็เป็นฝ่ายริดนำก่อกำเริบ จัดแจงบุกเข้าสู่สนามรบ
แมลงกลืนทองนิรวาณนับร้อยนับพันล้านตน เอ่อล้นทะลักออกมาจากรอยแยกโกลาหล ณ ปากทางเข้าทะเลเหวรอย
นามของมันคือ พญาหนอนกินทองนิรวาณ — หนึ่งในอาวุธลับที่เผ่าแมลงจัดเตรียมไว้สำหรับหลูหลินครั้งนี้!
เหตุผลเดียวที่มันดำรงอยู่ คือการกลืนกิน กลืนกินพลังงานทั้งปวง จวบจนเป้าหมายหมดสิ้นเกลี้ยง
ตัวเดียวของพญาหนอนกินทองมีขนาดเพียงหมัดมือ สีเกราะมืดหม่น ดวงตาประกอบแดงชาด ปากงอกงุ้มน่าสะพรึง แต่เมื่อจำนวนมันพ้นร้อยล้าน รวมกันเป็นสมุทร ย่อมเป็นภาพที่สั่นสะเทือนจิตวิญญาณยิ่งนัก
แม้แต่ความว่างเปล่าริมขอบทะเลเหวรอย ภายใต้การซัดสาดของคลื่นแมลง ก็เริ่มปรากฏร่องรอยการกัดกร่อนเบาบาง
เบื้องหลัง แมลงราชันเฒ่าสามตน ที่กายใหญ่โตดั่งภูเขาน้อย นอนแน่นิ่งบนความว่างเปล่าที่แหลกสลาย
ตนที่อยู่กลาง ตาประสานส่องแสงวูบไหว เปล่งคลื่นจิตว่า “พุ่งเข้าไป ค้นหาเผ่ามนุษย์ อย่ากลัวตาย ตายเท่าไรก็เติมเท่านั้น ตราบใดที่ทำให้เขาหมดสิ้นพลังเพียงเสี้ยวเดียว ก็คุ้มแล้ว”
เบื้องเคียง ราชันแมลงเฒ่าอีกตนที่เกราะสีทองมืดเอ่ยเสริมด้วยน้ำเสียงอันเย็นชาว่า “ม่านตัดขาดพลังวิญญาณของเผ่ากลไกจัดวางเรียบร้อยแล้ว เขาหนีไปไม่พ้น พวกเราเพียงค่อย ๆ บั่นทอน เผ่าแมลงนั้นถนัดยิ่งกว่าสิ่งใดก็คือเรื่องนี้”
……
แทบจะเป็นชั่วขณะเดียวกับที่คลื่นแมลงเคลื่อนพล เกราะกลไกสีทองมืดทั้งองค์ของเผ่ากลไกก็ก้าวออกจากแถว
“คำสั่งยุทธการ ส่งผ่านพร้อมกันทั้งหมด”
สารสนเทศถูกส่งผ่านผ่านช่องทางพลังจิตที่เข้ารหัส ตรงเป๊ะไปยังกองล่าสังหารทุกหน่วยที่แอบแทรกเข้าสู่ทะเลเหวรอย