ปัง!
ทันทีนั้นเอง ลูกบอลแมลงก็ระเบิด
ก้อนกลมสีดำขนาดมหึมาถูกพลังสยองจากภายในบีบแตก ซากเหลือของพญาหนอนกินทองนับไม่ถ้วนกระเด็นกระจายไปทุกทิศ
ฝนเลือดสีเขียวหลั่งรินจากห้วงอากาศ ณ ใจกลางก้อนแมลง หลูหลินยืนอยู่ ณ ที่เดิม ร่างกายเปล่งรัศมีสีทองจาง ๆ เรียบสมบูรณ์ไม่มีรอยบาก
แล้วพญาหนอนกินทองแห่งนิรวาณล่ะ?
กลุ่มแรกที่พุ่งเข้าใส่ทั้งหมดแหลกลาญ ทันทีที่ปากกัดแตะผิวหลูหลินมันก็แตกกระจายในเบื้องเดียว รอยหักเรียบเสมอกัน ฉับไว
พวกมันกัดลงไปอย่างเต็มกำลัง ผลคือกัดโดนสิ่งที่แข็งแกร่งกว่าฟันของมันร้อยเท่าพันเท่า
พญาหนอนกินทองที่รอดชีวิตต่างตื่นตระหนกหนีถอยหลังอย่างบ้าคลั่ง ร่างไร้ปากกัดกลิ้งร่วงหล่นลงในห้วงอากาศ
หลูหลินก้มมองซากเปลือกแมลงกองสุมอยู่เบื้องตีน บิดคอเบา ๆ
กร๊วก ๆ กระดูกสันหลังประสานระเบิดดังต่อเนื่อง ร่างกายที่ผ่านการบ่มเพาะด้วยแกนดาวแห่งจักรวาลไท่โหยและพลังทำลายล้าง ความแกร่งบัดนี้ล้ำเลยระดับของวิเศษชั้นเต้าไปแล้ว!
เหลือเพียงก้าวเดียวก็ถึงระดับสมบัติสูงสุด
“แมลงพวกระดับนี้”
“ยังไม่พอให้ข้าอบอุ่นร่างเสียด้วยซ้ำ”
ราชันแมลงเฒ่าผู้อยู่กลางกระบวนได้ยินดังนั้น คลื่นจิตพลิกวุ่นวายทันที ตาประสานส่องแสงหยูสั่นไหวบ้าคลั่ง
“เป็นไปไม่ได้!”
“ปากกัดของพญาหนอนกินทองกัดฝ่าของวิเศษชั้นเต๋าแรกกำเนิดได้! ภายใต้ม่านตัดขาดพลังวิญญาณเช่นนี้มันแม้แต่บัญชาพลังยังไม่คล่อง แล้วมันอาศัยสิ่งใดรับไว้? ร่างกายหรือ? ร่างกายขั้นอัครปราชญ์งั้นหรือ!”