กระดูกศพของจอมเต๋าปีกหกเผ่าเทพยังคงลอยอยู่ในห้วงอากาศ ส่วนเศษหอกสายฟ้ากำลังดับสูญทีละน้อย
เงียบงัน
ช่องทางเข้าทะเลเหวรอยทั้งหมด ตกอยู่ในความเงียบสนิทราวแก้วตาย
ปากกระบอกใหญ่ของเรือรบหลายสิบลำยังคงเล็งมาที่หลูหลิน แต่จอมเต๋าเผ่าเทพสี่ปีกผู้ควบคุมเรือรบทั้ง 12 กลับต่างหน้าซีดเผือด
"นี่มัน..."
ในแนวรบของเผ่าปีศาจ ราชสิงห์เกียวร่างใหญ่หดตัวลงทันที มันรู้สึกได้ว่าเมื่อครู่ที่ลำแสงเร้นลับพาดผ่านไป แม้สายเลือดในกายของมันก็สั่นสะท้าน ราวกับความหวาดกลัวบางอย่างที่ลึกกว่า ที่มาจากแก่นชีวิตโดยตรง
ดวงตาประกอบของแม่หนอนเผ่าแมลงกะพริบรัว ราชันแมลงเฒ่าครึ่งก้าวอริยเต๋าทั้งสามต่างหดเกราะแน่น กายงอโค้งลงเล็กน้อย
พวกมันมีอายุยืนยาวพอที่จะเห็นโลกมามาก แต่ไม่เคยเห็นวิธีสังหารที่เร้นลับและผาสุกจนน่าขนลุกเช่นนี้มาก่อน
"ฆ่าได้ดีนัก" มารเฒ่าซิงเมี่ยเปลวเพลิงเร้นสีน้ำเงินกระเพื่อมเบา ๆ แววตาเปล่งประกายแห่งอารมณ์ชื่นชอบยิ่งนัก
เผ่ามนุษย์เงียบงันมานานหลายชั่วอายุ จึงต้องการผู้ที่เด็ดขาดไร้ปรานีเช่นหลูหลินมาเร่งเร้าขวัญกำลังใจ
อริยเต๋าดาบบ้าคลั่งผาติก็เต็มหน้าด้วยความตื่นเต้น แทบจะปล่อยคำหยาบออกมา
ชีวิตตัว แค่รู้ว่าหลูหลินเด็ดขาดรุนแรงจากผลงานในอดีต รู้ว่าเขาเต็มเปี่ยมด้วยฤทธิ์สังหาร แต่ไม่คิดว่าจะพูดจาไม่ลงรอยปุบบก็ลงมือสังหารทันที
อริยเต๋าผนึกฟ้าฝ่ายต่างพันธุ์มีจำนวนมากยิ่งกว่าเขากับมารเฒ่าซิงเมี่ยนัก แม้พลังรบจะด้อยกว่าทั้งสอง แต่จำนวนก็ชดเชยได้
แหล่งที่มา ตามหลักแล้วฝ่ายเผ่ามนุษย์เสียเปรียบ แต่แม้สถานการณ์เป็นเช่นนี้ เด็กหนุ่มคนนี้ก็ยังตัดสินใจสังหารได้ทันที เด็ดขาดไม่ลังเล
ยิ่งไปกว่านั้น หมัดที่เพิ่งแสดงออกเมื่อครู่ รุนแรงเกินคาด