ทันทีต่อมา เบื้องหน้าแนวรบฝ่ายต่างพันธุ์ ห้วงนิรวาณบิดเบี้ยว
เงาสามร่างก้าวออกมาจากความว่างเปล่า
ด้านซ้ายคืออริยเต๋าเผ่าปีศาจร่างหนึ่ง เต็มตัวปกคลุมด้วยเกล็ดเกราะสีทองหม่น เยื่อแพรปีศาจพวยพุ่งรอบกาย เหนือศีรษะมีเงาเจ็ดร่างล่องลอยเป็นบางคราว
ตรงกลางคือผู้แข็งแกร่งแห่งเผ่ากลไกหนึ่งองค์ ด้านขวาเป็นสัตว์ร้ายท้องฟ้าร่างหนึ่ง ขนาดมโหฬารดั่งภูเขา กางกายขวางพื้นที่ว่างเอาไว้
อริยเต๋าผนึกฟ้าต่างพันธุ์ทั้งสาม แท้จริงอวยกายลงมา
เมื่อเห็นแกนดาวหยกกวางอันมืดมนในดวงตาขวาของหลูหลิน เกล็ดของอริยเต๋าเผ่าปีศาจพลันตั้งตรงขึ้นทันที คำรามต่ำดังขึ้น “แกนดาวหยกกวางไท้อิ๋ว...พวกขี้แพ้แห่งเผ่าดาราวิญญาณ กล้าส่งสิ่งนี้ให้มันเช่นนั้นรึ?”
คิดอาศัยมีดของผู้อื่นสังหารศัตรู แต่ดาบกลับหักเสียก่อน
พวกโง่เขลาแห่งเผ่าดาราวิญญาณ รับของกำนัลจากเผ่าปีศาจไป แต่กลับจัดการเรื่องจนเป็นเช่นนี้
อริยเต๋าเผ่ากลไกส่งเสียงขึ้นพร้อมกัน “คำนวณคลาดเคลื่อน สัญญาณชีพของเป้าหมายสมบูรณ์ดี ระดับพลังงานสูงเกินการประเมิน แบบจำลองความน่าจะเป็น ‘มรณะแน่นอน’ ที่เผ่าปีศาจจัดให้ ใช้การไม่ได้”
“เผ่าดาราวิญญาณ...” อริยเต๋าเผ่าปีศาจบีบคำออกมาจากซี่ฟัน ศัตรูใจลุกโชน ลอบคิดในใจว่าเมื่อธุระที่นี่จบลง จักต้องทำลายล้างแดนซิงเหยาเจี้ยให้สิ้นซาก
“มองอะไร!”
ไม่ไกลนัก เสียงตวาดดังกึกก้องดั่งฟ้าผ่า
อริยเต๋าดาบบ้าคลั่งชักดาบรบออกจากฝัก ไร้ซึ่งคำไร้สาระแม้แต่คำเดียว ฟันทวีปเดียวออกไป
แสงดาบสีหมึกมืดฉีกห้วงอากาศ พาดผ่านไปกว่าสามหมื่นลี้ ผ่าเป็นเหวลึกไม่เห็นก้นตรงหน้าแนวรบของสหพันธ์หมื่นเผ่า
เจตจำนงดาบเยือกเย็นเด็ดขาด ยิ่งใหญ่ครอบงำสวรรค์พื้นพิภพ ตัดขาดญาณที่ปักหมุดอยู่บนร่างหลูหลินราวสิบกว่าสายราวสายกาย
“ตามกติกา อริยเต๋าห้ามแทรกแซงการพนันร้อยปี!” อริยเต๋าดาบบ้าคลั่งชี้ดาบไปที่อริยเต๋าต่างเผ่าทั้งสาม