ภายในดวงตาพายุ
คลื่นระเบิดยังคงคลุกคลีมิได้หยุด เศษกฎธรรมชาตินานัปการปะปนกับพลังงานตกค้างจากสามฝ่ายถูกปั่นจรวดอยู่ในแกนกลางอย่างบ้าคลั่ง
หลูหลินไม่ตาย เตาหลอมสรรพสิ่งถูกเร่งจนถึงขีดสุดในชั่ววูบก่อนคลื่นระเบิดจะปะทะถึงตัว เงาเตาเสมือนที่ผุดขึ้นเหนือร่างมีอยู่ไม่ถึงหนึ่งในสิบของชั่วขณะจิต แต่เพียงเสี้ยววินาทีนั้นเองที่เพียงพอ
คลื่นกฎธรรมชาติปะปนที่เกิดจากการปะทะกันของพลังระดับสุดยอดจอมเต๋าสามสาย ถูกแรงดูดแห่งการกลืนกินของเตาหลอมลากจูง ชักพร่าเข้าสู่ร่างกายทีละเส้น ทีละสาย
การปะทะกันหน้าต่อหน้าของพลังสุดยอดสามสายรุนแรงเกินคาด หลูหลินกลืนกินได้เพียงสามส่วนในสิบของคลื่นที่พุ่งเข้าหาฝั่งตน ส่วนที่เหลือเจ็ดในสิบบดขยี้เศษมิติ หินผา และกระแสกฎธรรมชาติรอบ ๆ จนเป็นผุยผง
แต่แค่สามส่วนก็ทำเอาเขาแทบขาดใจ
ภายในเตาหลอมของเตาหลอมสรรพสิ่งคลุกคลีราวมหาสมุทรพลิกฟ้า เงาร้ายสีดำของเผ่าปีศาจ ร่องรอยกฎธรรมชาติสีเงินขาวของเผ่าแมลง และพลังงานเชิงกลสีแดงเลือด พลังทั้งสามอย่างที่ต่างกันสุดขั้วปะทะบดขยี้กันอยู่ตามผนังด้านในของเตา ทุกครั้งของการปะทะยังให้อวัยวะภายในของหลูหลินสั่นสะเทือนตามไปด้วย
เลือดพุ่งทะลักออกมาอีกระลอกจากแผลฉีกขาดที่บ่าซ้าย
แสงทองบนร่างของวิเศษชั้นเต๋าแรกกำเนิดจางลงจนเกือบมองไม่เห็นในยามนี้
คัมภีร์อมตะแห่งสำนักกฎหมายถูกดึงจนถึงขีดวิ่งของการหมุนเวียนที่ไม่เคยมีมาก่อน การฟื้นฟูและการทำลายล้างดำเนินไปพร้อมกัน ร่างกายกระโดดไปมาระหว่างความตายกับการเกิดใหม่
ปวด ปวดจากข้างในสู่ข้างนอก จากเนื้อในกระดูกจรดผิวหนัง ทุกตารางนิ้วร่ำไห้ร่ำเรียกความเจ็บปวด
แต่สมองของหลูหลินกลับไม่รู้สึกเจ็บ ตรงกันข้ามมันสว่างไสวจนน่าขนลุก