แม้หลูหลินจะเอียงศีรษะหลบในทันทีที่หอกศึกพุ่งออกมา แต่ก็ยังช้าไป
ปลายหอกเฉียดผ่านบ่าซ้ายทะลุออกไป
“เชี้ย!”
ร่างกายระดับของวิเศษชั้นเต๋าแรกกำเนิดถูกหอกศึกฉีกขาดโดยตรง เนื้อและเศษกระดูกกระเด็นออกจากรอยฉีก บริเวณตั้งแต่บ่าซ้ายจรดกระดูกไหปลาร้าถูกกระชากเนื้อไปเป็นแผ่นใหญ่
และที่น่าสยดสยองที่สุดคือบาดแผลนั้นไม่มีวี่แววของแสงทองจะฟื้นฟู พลังทำลายล้างยังคงสลักอยู่รอบขอบแผล กดทับผลการฟื้นฟูของสำนักกฎหมายคัมภีร์อมตะเอาไว้
ทั้งที่บาดเจ็บสาหัส หลูหลินยังคัดแน่นฟัน ร่างกายตอบสนองในชั่วขณะที่หอกเฉียดผ่าน
ทุกข์ทรมานจากบ่าที่ถูกฉีกครึ่งข้าง มือซ้ายทั้งห้านิ้วกำหนัวเข้ากับด้ามหอกอย่างแน่นหนา
เงาเตาหลอมหลอก ๆ หนึ่งวูบผ่านผิวกาย ในตอนที่นิ้วทั้งห้าสัมผัสด้ามหอก พลังอำนาจกฎของหลูหลินไหลทะลวงเข้าไปในแกนหอกตามรอยสัมผัส พลังการกลืนกินของเตาหลอมสรรพสิ่งระเบิดออกจากฝ่ามือ
พลังที่หลอมรวมกฎทั้งห้า — ดูด
เหยียนซิงเห็นดังนั้น สีหน้าเปลี่ยนไปนิดหนึ่ง
รู้สึกได้อย่างชัดเจนถึงสภาพที่ผิดปกติของหลูหลินในยามนี้ และพลังวิถีของตนเองที่...
ไหลตามแกนหอก ตามทางที่พลังกฎถ่ายทอดเข้าไป พลังกฎทั้งห้าในร่างของเขากำลังถูกแรงอันลี้ลับบางอย่างดึงแยกออกไป
ความรู้สึกราวกับถูกสาวเส้นเอ็นออกจากในร่าง ทำให้หนังศีรษะของเหยียนซิงเกรียงขึ้นทั้งหัว
“ปล่อย!”
เหยียนซิงตะโกนกึกก้อง นิ้วทั้งห้าออกแรงทันที ต้องการสั่นหักหอกศึกเพื่อตัดการเชื่อมต่อ
เป็นอย่างนั้นเอง ลึกเข้าไปในดวงตาพายุ คลื่นกฎสองสายระเบิดพร้อมกัน
สายแรกฉีกปราการของกระแสกฎวุ่นวายจากทิศตะวันตก
แมลงดุร้ายยักษ์สีเงินขาวบีบตัวมาจากรอยแยกของกระแสวุ่นวาย ขนาดมหึมาจนบังพื้นที่มองเห็นไปถึงหนึ่งในสามภายในดวงตาพายุ