ในเวลาเดียวกัน ณ คุ้มหลิว
ภายในห้องหนังสือ หลิวกงกับเสิ่นชุนฟางนั่งเผชิญหน้ากัน
ระหว่างทั้งสอง บนโต๊ะกองรวบรวมกับจดหมายขอคารวะกว่าสิบฉบับ ข้าง ๆ กระจายภาพวาดนางงามหลายผืน
จดหมายขอคารวะแต่ละฉบับ ล้วนเป็นตัวแทนของตระกูลใหญ่มีชื่อเสียงในราชธานี
เสิ่นชุนฟางหยิบจดหมายฉบับบนสุดขึ้นมา แผ่ออกดู คิ้วขมวดมิได้ตั้งใจ
“บุตรีแท้ของเสนาบดีกระทรวงเรือนคลัง คนเฒ่าผู้นี้สนิทสนมกับสายอู่เฉิงโหวมาก คราวนี้การสอบราชสำนัก พวกขุนนางศักดินาเสียหายย่อยยับ ในใจย่อมแค้นหลูเกออยู่เป็นแน่ บัดนี้ส่งจดหมายมา คิดการใดกันแน่?”
หลิวกงเหลือบมองหนึ่งครั้ง รับจดหมายจากมือเสิ่นชุนฟาง
“ไม่ผิด ตระกูลนี้ ตัดออกเสีย สถานการณ์ของหลูเกอบัดนี้คือเดินอยู่บนคมดาบ หากยังรับหญิงที่จิตเอียงไปทางขุนนางศักดิ์สูงเข้าเรือน มิใช่เชิญหมาป่าเข้าบ้าน หาทางตายเองหรือ?”
ว่าแล้วก็โยนจดหมายนั้นทิ้งไปข้าง ๆ อย่างไม่ใยดี
เสิ่นชุนฟางหยิบฉบับที่สองขึ้นมา
“บุตรีของรองเสนาบดีกระทรวงโยธา ได้ยินว่ามีความรู้เชี่ยวชาญ เคยชนะเลิศในงานกวีนิพนธ์ในราชธานี มีชื่อเสียงเป็นสตรีผู้ปัญญา แต่ว่า...รองเสนาบดีกระทรวงโยธาผู้นี้เป็นคนหลอกลวงเกินไป เป็นหญ้าหัวกำแพงที่มีชื่อในราชสำนัก วันนี้พึ่งพิงผู้นี้ พรุ่งนี้ประจบผู้นั้น พึ่งพาไม่ได้”
“หญ้าหัวกำแพงยิ่งห้ามรับ” หลิวกงส่ายหน้า ท่าทีแน่วแน่
“สิ่งที่หลูเกอจะทำคือปฏิรูปสิ่งเก่าสร้างของใหม่ เป็นหน้าที่ที่ต้องลบหลู่คน สิ่งที่ต้องการคือคู่ครองที่ร่วมอุปสรรคร่วมฟ้าฝนกับเขา มิใช่ผู้ฉวยโอกาสที่ปรับตัวตามลมและอาจหักหลังเมื่อใดก็ได้ ตระกูลนี้ ตัดออกด้วย”
จดหมายฉบับที่สองก็ถูกโยนทิ้งไปด้านข้างเช่นกัน
ต่อจากนั้น ทั้งสองดุจคนคัดเลือกสินค้าที่ตลาดโจร ค่อย ๆ เปิดดูทีละฉบับ
บุตรีของเสมียนกระทรวงพิธีการ บิดาเคยพัวพันคดีทุจริตการการสอบจอหงวน ตัดออก!
บุตรีของผู้ช่วยกระทรวงยุทธการ พี่ชายในกองทัพชายแดนมีพฤติกรรมเลวทรามนับไม่ถ้วน กักตุนเบี้ยหวัดทหาร ตัดออก!
บุตรีของหลูเช่าชิงแห่งตาหลี่ซื่อ ธุรกิจตระกูลพัวพันพุทธศาสนาแดนตะวันตก จิตใจไม่ซื่อตรง ตัดออก!