จอมเต๋าทั้งสี่องค์ที่เหลือรู้ทันตัวเอง ต่างพยายามตัดการเชื่อมต่อออกจากกัน
ทว่าเมื่อห่วงวิญญาณสัมผัสกับหลูหลิน ทุกอย่างก็สายเกินแก้
ดวงดาวมืดในตาขวาของหลูหลินหมุนกล้านึงพลัน กฎแห่งเวลาระเบิดออกโดยไร้เสียง
พลังแห่งเวลาที่คลุมทั่วทั้งแท่นบูชาก็คลอบคลุมลงมา
บนอากาศเหนือแท่นบูชา มิติบิดเบี้ยวแข็งค้าง แม้แต่นิ้วมือของจอมเต๋าทั้งห้าที่กำลังผนึกมือจับสายมนต์ และสีหน้าตกใจสุดชีวิต ทั้งหมดก็ค้างแน่นอยู่ในชั่วขณะนั้น
เวลา ถูกบังคับให้หยุดนิ่ง
หลูหลินมือซ้ายยังคงกุมห่วงวิญญาณที่ค่อย ๆ หรี่ริบหรี่ลง มือขวาบีบคว้ากลางอากาศ กระบี่ยาวสีหมึกจมลงสู่อุ้งมือ
กระบี่ตัวอ่อนสมบัติเสียบฝักออกมา!
ชั่วขณะที่ดาบกระบี่เข้าสู่ร่าง จักรวาลจิ๋วภายในกายของหลูหลินสั่นพ้องกับกระบี่
พลังอำนาจกฎทั้งสิบสามสายพุ่งเข้าสู่ดาบกระบี่อย่างมโหฬาร
ฮั่น!
ดาบกระบี่สั่นสะเทือน ลวดลายละเอียดที่ไหลเลื่อนบนผิวดาบสว่างวาบขึ้นเสียดาย หลูหลินกุมกระบี่ สะบัดฟันหนึ่งหวดอย่างราบเรียบไปยังแท่นบูชาและจอมเต๋าทั้งห้าที่ค้างนิ่งเบื้องหน้า
ประตูแบ่งขอบเขต กระบวนท่าที่หนึ่ง
แสงกระบี่ปรากฏจากสิ่งเล็กน้อยที่สุด ชั่วพริบตากลายเป็นแผ่นสีเทาหม่นทั้งผืน
ลม มิติ การทำลาย เวลา เพลิง แรงโน้มถ่วง...กฎทั้งสิบสามสายหลอมรวมปะทะกันในแสงกระบี่ จนสำเร็จเป็นอรรถรสหนึ่งเดียวคือ “การขาดออก”
ดาบนี้ไม่เพียงขาดออกร่างกาย แต่ยังขาดออกกฎ ขาดออกชีวิต
ที่ที่แสงกระบี่สีเทาล่วงผ่าน เวลา-มิติที่ค้างนิ่งนั้นแตกร้าวละลายเป็นเสี่ยง ๆ
มนต์ลวดลายวิจิตรซับซ้อนบนแท่นบูชา ชั่วขณะที่แสงกระบี่พาดผ่าน เหมือนตัวหนังสือถูกลบออก ต่างดับสูญไปทั้งหมด
การเชื่อมต่อกฎห้าสายที่หล่อเลี้ยงดวงตาแห่งค่ายกลถูกฟันขาดลงอย่างเด็ดขาด
ตามมาทันที แสงกระบี่พัดผ่านร่างที่ค้างนิ่งของจอมเต๋าทั้งห้า