ไม่เพียงหลบหนีไปได้ ยังย้อนกัดกลับมาอีกหนึ่งครั้ง
ฝ่ามือยักษ์บีบกระชับพรวดพราด คลื่นกระแสกฎอันน่าสะพรึงบดขยี้ออกไปทุกทิศ มิติโกลาหลอันกว้างใหญ่ร้อยหมื่นลี้รอบด้านถูกสั่นสะเทือนจนแตกร้าวไปทั้งชั้น
แต่แท่นบูชาพังทลายแล้ว สมอเกี่ยวกระจัดกระจายสิ้น
แก่นแท้ที่ค้ำจุนฉายทับร่างหมดสิ้นลงจนราบคาบ ผิวนอกของฝ่ามือยักษ์ผืนบังฟ้าปิดดวงอาทิตย์เริ่มปรากฏรอยแตก รัศมีสีทองมืดลอกออกเป็นแผ่น ๆ
ในที่สุด ฝ่ามือยักษ์ก็แตกสลายลงในเสียงบดขยี้ ล่องหนหายไปในกระแสโกลาหล
พลังเจตจำนงของปฐมเต๋าถอนตัวลับล่องอย่างรวดเร็ว
ชั้นลึกของทะเลเหวยวหยวนกลับคืนสู่ความเงียบงันดังเดิม
……
นอกแดนทะเลเหวยวหยวน
ฐานทัพชั่วคราวของนานาเผ่า หอบัญชาการใหญ่ของเรือแม่เผ่ากลไก
ภาพทัศนาจารย์ทั้งแผ่นหยุดนิ่ง
ชั่วขณะที่ฝ่ามือยักษ์คว้าได้มือเปล่านั้น ถูกมอดุลตรวจวัดทางไกลของกองเกราะเคลื่อนย้ายบันทึกไว้ครบถ้วน
บนภาพ นิ้วทั้งห้าของฉายทับร่างกฎของปฐมเต๋าประสานกระชับ ภายในมิได้มีสิ่งใดหลงเหลือ
ภายในหอใหญ่ เงาเลือนหลายสิบร่างของอริยเต๋าผนึกฟ้าต่างแข็งค้างอยู่กับที่
เงียบสงัด เงียบสนิทราวกับหุบเขามรณะ
ยิ่งเงียบกว่ายามที่กองลอบสังหารถูกกวาดล้วงถึงรากเสียอีก เพราะอย่างน้อยครั้งนั้นก็ยังมีคนเอ่ยปากได้ว่า "ควรทำประการใด"
แต่บัดนี้ ไม่มีผู้ใดรู้ว่าควรกล่าวสิ่งใด
ฉายทับร่างของปฐมเต๋า ที่รวมร่างขึ้นจากกฎของปฐมเต๋าผ่านจุดยึดวงนอกของค่ายกลขโมยฟ้า แม้พลังจะไม่ถึงหนึ่งหมื่นส่วนของร่างแท้ก็จริง แต่นั่นก็คือพลังแห่งปฐมเต๋า
ผู้บำเพ็ญเผ่ามนุษย์ที่ก้าวเข้าสู่ขั้นจอมเต๋าได้ไม่ถึงหนึ่งปี แต่กลับปล่อยเขาหลุดมือไป