กษัตริย์แห่งรัฐเชอชือมองเหตุการณ์แล้วคิ้วขมวดแน่น พูดขึ้นอย่างกังขา “จ้าวแห่งอาจารย์ ทัพพันธมิตรสิบหมื่นนี้ แต่ละแคว้นล้วนใจคนาคต่างกัน จะแบ่งสรรกำลังพลอย่างไร และใครควรเป็นผู้ออกคำสั่ง?”
คำพูดแค่นี้เอง กษัตริย์แคว้นอื่น ๆ ในพระโรงต่างพยักหน้าพร้อมกัน ใครจะเป็นผู้ถืออำนาจ นี่แหละคือประเด็นสำคัญยิ่ง
อาจารย์หลวงเสี่ยวฟางฟังแล้วพยักหน้าตอบว่า
“ท่านทั้งหลายมิต้องกังวล”
“แคว้นทั้งห้าข้างเรา ต่างส่งกองทหารหาญสามหมื่น อีกทั้งมหาราชาแห่งชนเผ่าฮูเองก็ได้ทรงสัญญาแล้วว่าจะส่งทหารม้าตีเหล็กสองหมื่นห้าพันนำหน้า นอกจากนี้ยังมีพุทธศาสนาให้การช่วยเหลือ โดยส่งนักรบพระห้าพันนัก”
“การแบ่งกำลังพล พ่นท่านมีแผนจัดวางไว้อย่างละเอียดแล้ว”
เสียงคำพูดพึ่งจบ บรรดาพระเฒ่าสามรูปที่นั่งหลับตาอยู่ด้านข้าง หัวหน้าคือพระอาจารย์ฮุ่ยหมิงได้ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ประสานมือคารวะ
“นะโมพุทธายะ ศึกครั้งนี้ พวกเราพุทธศาสนาจะส่งพระเพลิงอสูรสามองค์ และเอกอสูรสิบแปดองค์ก่อเป็นแถว สนับสนุนท่านทั้งหลายอีกแรงหนึ่ง”
พระเพลิงอสูรสามองค์!
บรรดาผู้คนในพระโรงต่างเปลี่ยนสี!
แม้แต่ร่างสูงใหญ่ของทูตชนเผ่าฮูก็สั่นไหวไปด้วยความตื่นตกใจ ถามต่อว่า “ขออนุญาตทูลถามท่านพระอาจารย์ พระเพลิงอสูรทั้งสามแห่งพุทธศาสนา คงอยู่ในชั้นไหนแห่งวิชา?”
พระอาจารย์ฮุ่ยหมิงมีสีหน้าเรียบเฉย น้ำเสียงไร้คลื่นลมดุจบ่อน้ำโบราณ
“ล้วนอยู่ชั้นมหาปราชญ์ ห่างจากตำแหน่งโพธิสัตว์เพียงครึ่งก้าวเท่านั้น”
มหาปราชญ์สามท่านในระดับสูงสุด!
กำลังระดับนี้ เพียงพอที่จะปาดทำลายบรรดาแคว้นตะวันออกได้ทั้งหมด!
ทางตะวันตกเฉียงเหนือของต้าเชี่ย เว้นแต่ม่อโส่วเหยียนแล้ว จะมีใครสามารถขัดขวางได้?
อาจารย์หลวงเสี่ยวฟางมองปฏิกิริยาของทุกคนอย่างพึงพอใจ กล่าวต่อไปว่า “แผนการทำศึกก็ได้ร่างไว้แล้ว ทหารม้าตีเหล็กสองหมื่นห้าพันของชนเผ่าฮูจะนำหน้า ภายในสามวันต้องฉีกผ่านแนวป้องกันของต้าเชี่ย! กองทัพหลักของเราทั้งห้าแคว้นจะเดินตามมา ยึดหลักมั่นคง ทีละก้าว ทีละกัด ส่วนนักรบพระของพุทธศาสนา จะรับผิดชอบเฉพาะกับเหล่าผู้อ่านหนังสือผู้เก่งกาจที่อาจปรากฏขึ้นของต้าเชี่ย”