ยืนอยู่ที่นั้นอย่างเงียบสงบ แต่กลับเหนือกว่ากฎทั้งปวง เหนือกว่าชีวิตและความตาย ไปถึงขอบเขตที่ไม่เคยมีผู้ใดมาก่อน
เหนือแดนบูชาวิถี!
"ทำลาย"
"ไม่!"
ปฐมบรรพชนอาถรรพ์ทั้งสิบตะโกนร้องโหยหวนอย่างสะท้านขวัญ สังขารและดวงวิญญาณของพวกเขา แม้แต่คุณสมบัติการคืนชีพไม่จำกัดที่ที่ราบสูงมอบให้ ก็ไม่อาจต้านทานอักษรเดียวว่า "ทำลาย" นี้ได้
สามจักรพรรดิร่วมมือกัน พลังกวาดล้างทั่วทั้งแผ่นดินอาถรรพ์
ที่ราบสูงแห่งนี้ ที่ฝังศพนับยุคสมัยไม่ถ้วน ต้นตอแห่งความชั่วร้ายทั้งปวง พร้อมด้วยสสารปีศาจทั้งหมด ถูกลบไปจากโลกอย่างสิ้นเชิง
หายนะมืดมนที่คุกคามพันโลกมหึมามานับยุค ในที่สุดก็ถูกปราบลง เงามืดที่กดทับหัวของสรรพชีวิตก็กระจายหายไปโดยสิ้นเชิง
หลังสงคราม ห้วงอากาศเงียบงัน
ฉู่เฟิงยืนอยู่ตรงนั้น ระดมพลังอำนาจเหนือแดนบูชาวิถี มือทั้งสองลากผ่านท้องนภาอย่างเบามือ
สะท้อนภาพแห่งสรรพสวรรค์
บรรดามิตรและญาติที่พลีชีพ เหล่าสรรพชีวิตที่ถูกปีศาจสังหาร ล้วนฟื้นคืนชีพใหม่ในโลกมหึมาทีละแห่ง
โลก ภูเขาคุนหลุน
แสงทองระยิบ บิดามารดาผมหงอกขาวประคองกัน จ้องมองรอบตัวอย่างเลื่อนลอย ความทรงจำของทั้งสองยังค้างอยู่ที่วินาทีที่ธรรมทูตของเทียนจุนทำลายทุกสิ่ง ตอนนี้เห็นภูเขาคุนหลุนสมบูรณ์ดังเดิม ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อาจเชื่อ
"มอ!" เสียงร้องของวัวดังกึกก้องสะเทือนฟ้าดิน
วัวดำใหญ่ขนทองระยับพุ่งทะยานออกจากความว่างเปล่า กีบทั้งสี่วิ่งกระหน่ำ พุ่งเข้าหาฉู่เฟิงที่ลอยอยู่กลางอากาศ
ตามมาด้วยเสือตะวันออกเฉียงเหนือสูงร้อยจาง คางคกพ่นหมอกพิษ ลาเฒ่าทั้งหลาย... ทุกตนฟื้นคืนชีพ วิ่งวนรอบฉู่เฟิงทั้งร้องทั้งกระโดดโลดเต้น
ฉู่เฟิงมองใบหน้าคุ้นเคยเหล่านี้ ยิ้มอย่างจริงใจ
ความยึดติดในที่สุดก็เป็นจริง
ในที่สุดก็ได้ทุกสิ่งที่สูญเสียคืนมา จากจอมมารผู้สังหารทั่วแผ่นดินเพื่อแก้แค้น กลับมาเป็นฉู่เหลาลิ่วผู้มีเลือดเนื้ออีกครั้ง
กอดคอวัวดำใหญ่ไว้แน่น หัวเราะทั้งน้ำตา ตบหัวเอาโทษพวกตัวดีที่เคยหลอกเขา
ฮวงเทียนตี้ จักรพรรดิแห่งใบไม้ กับฉู่เฟิงยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กลางห้วงนิรวาณ มองหน้ากันแล้วยิ้ม