ห้วงลึกของแม่น้ำวิญญาณ
ฉู่เฟิงอาบเลือดฝ่าแนวป้องกันชั้นนอกมาจนถึงที่สุด ฝ่าเท้าย่ำบนซากกระดูกสัตว์ประหลาดที่กองสูงดั่งภูเขา
เบื้องหน้า หมอกดำม้วนคลั่ง
สิ่งมีชีวิตประหลาดตนหนึ่งร่างยักษ์กีดขวางทางไว้
ทั้งร่างปกคลุมด้วยเกล็ดสีเทา หลังกางปีกเนื้อแปดคู่ แรงกดดันที่แผ่ออกมาบีบให้กาลเวลาโดยรอบพังทลายลง
กึ่งจักรพรรดิเซียน!
เป็นสิ่งมีชีวิตที่ฉู่เฟิงในฐานะอำนาจสิทธิ์ปัจจุบันย่อมไม่อาจต้านทานได้
อสูรเกล็ดเทาชูกรงคม ฉีกห้วงนิรวาณออก พุ่งเข้าคว้าศีรษะของฉู่เฟิงโดยตรง
“อยากได้ชีวิตท่านข้าไปงั้นรึ?”
ฉู่เฟิงกัดฟัน ไม่ถอยกลับแต่ก้าวเข้าใส่ บีบจานมนต์ชิ้นสุดท้ายในมือจนแตกละเอียด
ครืน!
ม่านพลังทั้งหมดที่วางกับดักไว้ตลอดเส้นทาง ถูกจุดระเบิดพร้อมกันในวินาทีนั้น
แม่เหล็กชั้นเลิกระเบิดกระจาย ดินวัฏสงสารลุกไหม้
ดวงดาวแตกสลาย ห้วงอากาศถล่มทลาย
คลื่นระเบิดพลิกน้ำแห่งแม่น้ำวิญญาณคว่ำ ระเบิดออกเป็นทางเลือดตรงหน้ากึ่งจักรพรรดิเซียนนั่นเอง
ฉู่เฟิงใช้แรงสะท้อนจากการระเบิด ดิ่งลงสู่ห้วงลึกที่สุดของแม่น้ำวิญญาณ
ชั้นนี้คือกาลเวลาโบราณที่ถูกทำลายจนแหลกลาญ
ทันทีที่ก้าวเข้ามา ฉู่เฟิงก็อ้ำค้างไปทั้งตัว
ในห้วงวิญญาณเกิดความสั่นสะเทือนที่สยองขวัญ ห้ามยับเกินไหว
เบื้องหน้า แสงกระบี่เจิดจรัสถึงขีดสุด พาดผ่านระหว่างฟ้ากับแผ่นดิน
แสงกระบี่นั้นตัดขาดกาลเวลาแห่งนภาจักรวาล ฟันขาดแม่น้ำแห่งกาลเวลา โหดร้ายไร้เทียม หยิบหมายเหยียบสรรพสิ่ง
รอบแสงกระบี่ เงาสะท้อนของแม่น้ำกาลเวลาถูกเฉือนขาดด้วยดาบเดียว กฎแห่งเวลาที่นี่สูญสิ้นสมบัติทั้งหมด
ใต้แสงกระบี่ ใบใหญ่ติ่งที่แตกหักกดทับปากน้ำของแม่น้ำวิญญาณเอาไว้
พลังบิดาแห่งสรรพสิ่งหย่อนลงมา เส้นสายละหนึ่งหนักดั่งพันล้านหยืน กดให้วัตถุประหลาดเบื้องล่างไม่อาจเงยหน้าได้
กระบี่ของฮวงเทียนตี้
ต้าติ่งของเย่เทียนตี้
เห็นภาพนี้ ฉู่เฟิงขอบตาแดงก่ำ เขาเคยคิดมาตลอดว่าตนลำพังสู้เดียว เพื่อการคืนชีพของบรรดาคนรักมิตร เพื่อจักรวาลที่พังยับนี้ คลำทางไปท่ามกลางความสิ้นหวัง
บัดนี้เขาเข้าใจแล้ว
ในอดีตอันไกลโพ้น เคยมีจักรพรรดิแห่งฟ้าผู้ยิ่งใหญ่สองพระองค์ สละเลือดจนถึงหยดสุดท้ายเพื่อปกป้องนภาจักรวาล