เวลาเดียวกันนั้น ในคุกใต้ถุนพระตำหนักฉางเชิง
หลูหลินฝืนความปวดแสบสายหน่วงเส้นประสาทและจิตวิญญาณจนแทบขาดเป็นท่อน กุมสติไว้กับความรู้สึกตัวส่วนสุดท้ายอย่างแน่วแน่ แล้วจมดิ่งสู่เนื้อมวลสมอง
ภายในมิติแผงทรายแม่น้ำเก้า บัดนี้กลับกลายเป็นหน้ามืดตาลายไปทั้งบาง!
วงน้ำวนสีแดงหม่นที่เกิดจากพลังงานร้ายลึกลับซึ่งหลีหางสะกดลงไป ขยายตัวใหญ่กว่าเดิมไม่รู้กี่สิบเท่า!
มันหมุนติ้วอย่างดุเดือดด้วยความเร็วน่าขนลุก รื้อดึงพลังงานสีแดงหม่นที่อาละวาดอยู่ในกายหลูหลินออกมาทีละน้อยทีละน้อยอย่างเด็ดขาด!
เบื้องใต้วงน้ำวนนั้น พลังงานประหลาดสีเทาขาวซึ่งเดิมเบาบาง บัดนี้ได้รวมกันเป็นทะเลสาบเล็ก ๆ
ชั่วขณะนั้นเอง ความผันแปรก็บังเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน!
พลังงานสีเทาขาวเสมือนทะเลสาบนั้น ถูกแรงดึงดูดลึกลับบางอย่างฉุกลาก พลันพลิกกลิ้งม้วนขึ้นเบื้องบน แล้วซึมซ่านเข้าสู่จุดกึ่งกลางของแผงทรายทั้งหมด!
พลังงานทั้งปวงรวมเป็นหนึ่งเดียว ค่อย ๆ แน่นแฟ้นกลายเป็นจุดแสงจุดใหม่!
จุดแสงเปลี่ยนจากหม่นสู่สว่าง ยิ่งสว่างยิ่งแจ่มจ้า!
ท้ายที่สุด มันกลายเป็นแสงสีขาวเจิดจรัสที่มิอาจมองตรงได้ ระเบิดออกภายในเนื้อมวลสมองของหลูหลินอย่างกึกก้อง!
หึ่ง!
หลูหลินรู้สึกราวกับทะเลจิตสำนึกทั้งมวลสั่นสะเทือน ดุจมีสิ่งใดถูกเปิดออกจนสิ้นซาก!
วินาทีถัดมา กระแสข้อมูลมหึมาเกินจินตนาการไหลบ่าเข้าสู่เนื้อมวลสมอง
การรับรู้แบบใหม่ มุมมองที่ไม่เคยมีมาก่อน ค่อย ๆ เปิดออก
[จิ่วซานเหอ ระยะที่สอง: ปล้นสายโลหิต!]
[สามารถสัมผัส วิเคราะห์ และแยกต้นธารของสายโลหิตทั้งปวงได้!]
ดูดซับข้อมูลเสร็จ หลูหลินลืมตาขึ้นช้า ๆ!
แท่นขังเย็นเยียบมืดมิดเบื้องหน้า ในสายตาบัดนี้กลับเป็นภาพอีกแบบหนึ่ง