“เหลวไหล!”
อาจารย์หลวงเสี่ยวฟางบนแท่นสูงหันหน้าเข้มคล้ำทันที
ไม่คิดว่าแม้หลูหลินถูกจับตัวไปแล้ว เหล่าทหารตกค้างชีวิตกลุ่มนี้จะยังเข้าอกเข้าใจกันโดยไม่ต้องพูดจนสามารถร่วมมือกันเช่นนี้ได้!
“บุกต่อไป!”
“ข้าไม่เชื่อว่าพวกมันจะเหลือแรงอีกนัก! ใช้ชีวิตคนถม! แม้ต้องถมจนตายก็ต้องฝังพวกมันให้ได้!”
เสียงกลองรบของกองทัพพันธมิตรบันลือขึ้นอีกครั้ง พวกเขาย่ำผ่านศพของพวกพ้อง รุกไล่อีกรอบหนึ่ง
ซวินไฉและพรรคพวกทำเช่นเดิม อาศัยภูมิประเทศและขบวนแปดเซี่ยงซ่อน ฟันเหล่าศัตรูที่หลั่งไหลเข้ามาในช่องแตกตายทีละคนสองคน
แต่ความเสียหายของทหารใหม่ก็เพิ่มพูนขึ้นเรื่อย ๆ
แสงออร่าของขบวนแปดเซี่ยงซ่อนที่แต่ละครั้งสว่างขึ้น กลับมืดหม่นกว่าครั้งก่อนเสมอ
เหล่าทหารจำนวนไม่น้อย หมดปราณอักษรจนหมดสภาพ ล้มลงกับพื้น
ชั่วขณะนั้นเอง โจวผิงวิ่งเข้ามาหาซวินไฉ
“ไม่ดีแล้ว! คนสืบข่าวรายงานว่า กองทัพพันธมิตรแยกกองกำลังหนึ่งออกมา เจอทางเล็กทางหนึ่งบนผาด้านตะวันออก กำลังจะอ้อมกอดีจู่โจมด้านหลังเรา!”
ซวินไฉได้ฟังก็หน้าเปลี่ยนสีราวฟ้าผ่า
หน้ามีการโจมตีต่อเนื่องไม่ขาดสาย หลังกำลังจะถูกตีสองทาง!
คราวนี้แหละ ตกอยู่ในสถานการณ์สูญสิ้นแห่งชีวิตเสียแล้ว!
มุมหนึ่งของป้อมปราการ หนิวต้าลี่ที่หมดสติมาตลอด เปลือกตาขยับขึ้นทันที
แผลหน้าอกที่ยุบลงทั้งแผ่น กลับเริ่มเคลื่อนไหวและสมานตัวขึ้นด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า!
