เครื่องสงครามเผ่ากลไกสองตนที่มีร่างเป็นสีเงินขาวทั้งองค์มิได้ร่วมวงสนทนาเลยแม้แต่น้อย
พวกมันไร้หน้าตา ใบหน้าเป็นจอผลึกสีดำเรียบเนียนทั้งแผ่น หนึ่งในนั้นเกราะอกแตกออก แท่งตรวจจับอันละเอียดประณีตสุดยอดพ้นออกมา คลื่นข้อมูลไร้รูปลักษณ์กวาดคลุมรัศมีห้าแสนลี้ในทันที
ครู่ใหญ่เพียงไม่กี่ลมหายใจ เสียงสังเคราะห์ของเผ่ากลไกก็ดังขึ้น
“ยืนยันสัญญาณชีพของเป้าหมายสูญหายแล้ว ตราประทับวิญญาณแท้ไม่หลงเหลือ”
“พบเขตปฏิกิริยาพลังงานสูง ทิศทาง เขตใต้พิภพเขตที่สี่”
“ประเมินระดับพลังงาน สูงยิ่งนัก สันนิษฐานว่าเป็นซากสำนักแก่นแท้ของยุคเก่า”
หนุ่มหกปีกแห่งเผ่าเทพเก็บรอยยิ้ม แววตาเต็มไปด้วยโลภะ “สมบัติที่นี่เป็นของพวกเราทั้งหมดแล้ว ไป เข้าเขตที่สี่!”
ทั้งสิบคนมิได้ลังเลแม้ครึ่งจดหมาย กลายร่างเป็นสิบแสงสายสวิงพุ่งผ่านรอยแยกของเปลือกโลก มุ่งตรงสู่เขตเตาหลอมแก่นแท้
ในสายตาของพวกเขา ภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่ที่สุดได้ราญราบสูญสลายไปแล้ว เกาะแก่นแท้แห่งนี้ยามนี้ช่างเป็นเพียงคลังสมบัติไร้การรักษา ให้พวกเขาริบราชได้ตามใจ
ทุกคนต่างอัดกลั้นแรงใจ ปรารถนาจะชิงเอาโอกาสอันวิเศษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดจากซากสำนักยุคเก่า แล้วอาศัยนั้นฝ่าบานประตูของขั้นอริยเต๋าเทพได้ในคราวเดียว
เขตใต้พิภพเขตที่สี่
เตาหลอมแก่นแท้ลอยนิ่งอยู่กลางปากภูเขาไฟ แผ่รัศมีอันเก่าแก่ลึกล้ำ
หลูหลินยืนอยู่ใต้เตาหลอม ฟังเสียงรายงานระยะทางที่พุ่งขึ้นไม่หยุด มุมปากยิ้มลึกขึ้นเรื่อย ๆ
ผู้ทรงศักดิ์สิบคนใกล้ถึงขั้นสูงสุดแห่งอริยเต๋าเทพ อัจฉริยะแห่งราชวงศ์ชั้นแนวหน้าของสี่เผ่า
หากอยู่ภายนอก นี่คือพลังสยองที่กวาดล้างพันโลกมหึมาได้ทุกหัวเมือง
แต่บนเกาะแก่นแท้ ต่อหน้าหลูหลินในเวลานี้ มีเพียงสิบจานอาหารเรียกน้ำย่อยเท่านั้น