แสงกระบี่ไม่หยุดชะงักแม้แต่วินาทีเดียว
ปู๊ด! ปู๊ด!
ศีรษะอันงดงามสองเม็ดพุ่งขึ้นฟ้า บริเวณรอยคอขาดสายเลือดสีทองจางอันศักดิ์สิทธิ์พุ่งฉีดสูงหลายจั้ง หยดลงสู่แมกม่าสีแดงเข้มที่เดือดพล่านอยู่ด้านล่าง
ร่างเทพไร้ศีรษะทั้งสองแม้จะไม่ทันได้ตั้งท่าป้องกัน ก็โรยราล้มลงไปตรง ๆ
เลือดอุ่นระอุกระเซ็นเต็มใบหน้าของชายหนุ่มหกปีกแห่งเผ่าเทพ ไหลเลื้อยลงตามแก้มซีดขาว
ทั้งร่างแข็งค้างอยู่กลางอากาศ สั่นสะท้านรุนแรงจนควบคุมไม่ได้
เป็นไปไม่ได้!
อาวุธสังหาร “ทำลายล้างโลก” ที่ปฐมเต๋าทรงหลอมสร้างด้วยพระองค์เอง ได้ล็อกเป้าไปยังแท้จริงแห่งจิตวิญญาณของเขาแล้ว แม้แต่ค่ายกลขโมยฟ้าภายนอกยังยืนยันการสิ้นสภาพชีวิต
คนตายจะยืนอยู่ตรงหน้าเขาได้อย่างไรโดยไม่มีบาดแผลแม้แต่จุดเดียว?
ไม่เพียงไม่ตาย ยังแข็งแกร่งขึ้นอย่างก้าวกระโดด
ปีศาจร่างใหญ่ผู้กลับสู่บรรพชนแห่งเผ่าปีศาจ กำลังรบเป็นสุดยอดในบรรดาระดับครึ่งก้าวอริยเต๋า กลับถูกบีบกะโหลกแตกละเอียดด้วยมือข้างเดียว
องครักษ์แม่ราชินีสามนางแห่งเผ่าแมลง ไม่อาจต้านแม้ไม้ตายเดียว
หนทางถอยถูกปิดกั้นสนิท อุณหภูมิในห้วงใต้พิภพพุ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ แต่ชายหนุ่มเผ่าเทพกลับรู้สึกเยือกเย็นทั่วทั้งร่าง
“อย่าเข้ามา!”
ชายหนุ่มเผ่าเทพคำรามจนเสียงแหบพร่า สองมือกอบกุมทวนสายฟ้าอันเป็นของวิเศษชั้นเต๋าแรกกำเนิดระดับชั้นนำไว้มั่น พลังวิเศษภายในกายหลั่งไหลลงสู่องค์ทวนโดยไม่เหลือเก็บ
ผิวทวนปรากฏรอยแตกร้าวเรียงรายในพริบตา แสงสายฟ้าแห่งการทำลายล้างที่บ้าคลั่งไหลทะลักออกจากรอยแตกอย่างไม่หยุดยั้ง
นี่คือการเตรียมระเบิดของวิเศษชั้นเต๋าแรกกำเนิดชิ้นนี้พร้อมกาย!
แลกกับการสูญสลายอย่างสมบูรณ์ของของวิเศษชั้นเต๋าแรกกำเนิดระดับสูงสุดหนึ่งชิ้น เพื่อสร้างพายุแห่งการทำลายล้างที่ฉีกการปิดล้อมแห่งห้วงใต้พิภพนี้ออก เปิดโอกาสให้ตนเองหนีรอดไปได้