เสียงคำพูดเพิ่งจบลง ผิวประตูสัมฤทธิ์ก็เดือดพล่านด้วยหินหลอมเหลวสีแดงเข้มอย่างรุนแรง
สิ่งมหึมาโลหะร่างหนึ่งประทับตราอักขระมนต์สีแดงเข้มเต็มทั้งร่าง ทะลวงทะลุประตูออกมา พร้อมแรงกดดันอันดุร้ายระดับอริยเต๋าเทพครึ่งก้าวพุ่งเข้าประชิดหน้าหลูหลินโดยตรง
ผู้พิทักษ์ลำดับชั้นที่แปดร่างนี้ไม่เสียเวลาส่องกวาดแม้แต่น้อย ทันทีที่ทะลุประตูเข้ามา แขนทั้งสองข้างก็บิดเบี้ยวกลายเป็นใบเหวี่ยงสั่นสะเทือนความถี่สูงขนาดมโหฬารสองเล่ม ไขว้กันฟันลงมายังหลูหลินเหนือศีรษะ
คมใบยังไม่ทันมาถึง ชั้นหินแข็งแกร่งเบื้องล่างก็แบกการตัดความถี่สูงเช่นนี้ไม่ไหว แตกกระจายเป็นบริเวณกว้าง
หลูหลินมิได้ขยับฝีเท้า เพียงวางมือขวาบนด้ามกระบี่
ชักกระบี่ ฝืนกระบี่
แสงกระบี่สีทองอมดำวาบหายผ่านร่องเหวใต้พิภพ
ร่างมหึมาของผู้พิทักษ์ลำดับชั้นที่แปดหยุดค้างกลางอากาศ ใบเหวี่ยงสั่นสะเทือนอยู่ห่างศีรษะหลูหลินไม่ถึงสามฉื่อ
วินาทีถัดมา รอยแยกเรียบเนียนผ่าจากกลางคิ้วลงไปจรดโครงสร้างเชิงกราน ซากร่างทั้งสองส่วนกระแทกลงสู่ทะเลหินหลอมเหลวที่เดือดพล่านเบื้องล่าง แม้ระลอกคลื่นสักหนึ่งก็มิได้ผุดขึ้น
ประตูสัมฤทธิ์แตกสลายสิ้นสภาพ หลูหลินก้าวข้ามธรนีที่แตกพัง เบื้องหน้าเบื้องหลังกระจ่างเปิดออกอย่างฉับพลัน
บรรยากาศเบื้องหน้าคือภูเขาไฟที่ห้อยกลับหัวอยู่บนเพดานของมิติใต้พิภพ
ปากปล่องหันลงด้านล่าง ภายในถูกควักล้างจนว่างเปล่าราบคาบ
ท่อพลังงานยุคเก่าขนาดมหึมากว้างร้อยศอกนับไม่ถ้วนแทงออกมาจากผนังหินรอบทิศ ร้อยเรียงพันกันเหมือนใยแมงมุม สุดท้ายทั้งหมดไหลบรรจบลงสู่จุดศูนย์กลางปากปล่อง
ผิวท่อเปี่ยมไปด้วยพลังงานสีแดงเข้มข้นขลุกขลัก ทุกคราที่เอ่อล้นก็ก้องกัมปนาดจนแสบโสต มิติใต้พิภพทั้งมวลสั่นสะเทือนตามจังหวะนั้น
ตามแนวที่ท่อพลังงานไหลบรรจบมองไป ณ ที่นั้นมีเตาหลอมยักษ์สีทองอมดำลอยนิ่งอยู่