การทดสอบสิ้นสุดลง
บรรยากาศทั่วทั้งลานซ้อมได้เปลี่ยนไปจากตอนแรกแล้ว
ทหารนับร้อยนับพันยืนตรงสง่างาม สายตาเปล่งประกายมองไปยังหลูหลินบนแท่นสูง แฝงแต่ความคาดหวัง
ใคร ๆ ก็รู้ว่าการทดสอบจบแล้ว ถึงเวลาแบ่งขนมจุกกันเสียที!
หลูหลินก้าวลงจากแท่นสูง ในมือถือทะเบียนรายชื่อที่เพิ่งร่างเสร็จสด ๆ
เดินไปยังแถวหน้าสุดของขบวนทหาร กวาดสายตามองไปทั่วทั้งลาน
“หนิวต้าลี่!”
“ข้าน้อยขอรับ!” หนิวต้าลี่แหวกฝูงชนก้าวออกมา
“โจวผิง!”
“ข้าน้อยขอรับ!” โจวผิงร่างผอมบางก็ก้าวออกมาเช่นกัน แววตาอ่อนเร่านิดหน่อย
“หม่าเมิ่ง!”
“ข้าน้อยขอรับ!” หม่าเมิ่งผิวคล้ำคุกเข่าลงข้างหนึ่ง
……
หลูหลินอ่านชื่อต่อเนื่องไปกว่าสิบกว่าชื่อ ทหารที่ถูกเรียกชื่อต่างเชิดหน้ายกอกเต็มที่
หลูหลินมองพวกเขา แล้วเอ่ยขึ้นช้า ๆ
“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป หนิวต้าลี่ รับตำแหน่งนายร้อยกองที่หนึ่ง!”
“โจวผิง รับตำแหน่งนายร้อยกองที่สอง!”
“หม่าเมิ่ง รับตำแหน่งนายร้อยกองลาดตระเสบียงเจี๋ย!”
“ที่เหลือทั้งหมด รับตำแหน่งหัวหน้าสิบ หัวหน้าหมู่ทั้งสิ้น!”
เปรี้ยง!
คำพูดเผ่นออกมา ดังเสมือนฟ้าผ่ากลางพื้นราบ!
ไม่ใช่แค่สิบกว่าคนที่ถูกเรียกชื่อ แม้ทหารนับพันทั้งลานซ้อมต่างตั้งตัวไม่ถูกโดยสิ้นเชิง
นายร้อย!
นั่นคือนายทหารตัวจริงเสียงจริง!
แค่ผ่านการทดสอบเพียงวันเดียว เพื่อนร่วมราชการที่เคยอยู่อย่างเดียวกับตนก็ก้าวขึ้นสู่ฟ้าในขั้นเดียวงั้นรึ?
หนิวต้าลี่ โจวผิงและพวกพ้องต่างมึนงงทั้งสมอง ยืนค้างอยู่ตรงนั้น หูตาไม่กล้าเชื่อ
“อย่างไร? ไม่ยอมรับรึ?” หลูหลินมองพวกเขา
หนิวต้าลี่เป็นคนแรกที่ได้สติ ตื่นเต้นจนหน้าแดงซ่าน คุกเข่าลงพื้นโคกหนึ่ง ตะโกนว่า
“ข้าน้อยหนิวต้าลี่ ยินดีสละชีวิตถวายนายท่าน!”
“ข้าน้อยโจวผิง ยินดีสละชีวิตถวายนายท่าน!”
“ข้าน้อยหม่าเมิ่ง ยินดีสละชีวิตถวายนายท่าน!”