เมื่ออาฉื่อนาได้ยินดังนั้น รูม่านตาทั้งสองหดตัววูบทันที
“ฟื้นแผ่นดิน?”
ดวงตาที่เคยแน่นไปด้วยความแค้นเคือง กลับค้างสติอยู่ชั่วครู่
หลูหลินจับทุกวรรณะที่เปลี่ยนไปของอาฉื่อนาได้อย่างแม่นยำ มุมปากจึงเลิกยิ้มเล็กน้อย
“กองกำลังเม็ดเลือดสามพันของเจ้า แม้เผชิญกับกองทหารใหม่ของข้าเพียงแปดร้อยนาย ยังแตกพ่ายยับเยิน”
“แต่ถ้าข้ายอมช่วยเจ้าฝึกกองกำลังชาญฉลาดที่แท้จริงสักหนึ่ง ประสานกับพวกเก่าแก่ของเจ้าในรัฐเสี่ยวฟางนี้ออกนอกเข้าใน การฟื้นแผ่นดิน มิได้ไร้ทางสู่ความสำเร็จเลย”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ร่างของอาฉื่อนาดิ้นรนอย่างรุนแรง
เหตุผลบอกเขาว่า นี่คือยุทธวิธีเจาะจิตของหลูหลิน
แต่แล้วถ้าหากเป็นจริงขึ้นมาล่ะ?
ทั้งชีวิตที่เขาฝังใจฝังฝัน มีเพียงความปรารถนาเดียวเท่านี้
เสน่หาแห่งการฟื้นแผ่นดิน ยิ่งใหญ่เกินกว่าอาฉื่อนาจะต้านทานไหว!
เขาเม้มฟันแน่น เสียงแหบพร่า “เจ้ามีมูลเหตุใดจะช่วยข้า?”
หลูหลินดูเรียบเฉย หัวเราะเบา ๆ หนึ่งครา
“สิ่งที่ข้าต้องการง่ายดายนัก”
“ที่ตั้งฐานที่มั่นสุดท้ายของพระตำหนักฉางเชิงมณฑลตะวันตกเฉียงเหนือ และหลักฐานทั้งปวงที่ชี้ว่าซู่อ๋องสมรู้ร่วมคิดกับพระตำหนักฉางเชิง”
“หากเจ้ายอมให้ความร่วมมือ ข้าไม่เพียงยกโทษให้เจ้ามีชีวิตรอด ยังจะช่วยเจ้าฟื้นแผ่นดินอีกด้วย”
คำพูดพลิกผัน ดวงตาของหลูหลินเย็นเยียบลงทันที
“หากเจ้าไม่ยอมให้ความร่วมมือ... บรรดาไพร่พลของเจ้า จะต้องตายลงทีละคนต่อหน้าเจ้า”
หนิวต้าลี่เข้าใจในทันที รี่เข้าไปลากหัวโจกโจรฮูที่ตกใจจนขาสั่นมาจากข้าง ๆ ยกขวานยักษ์ในมือขึ้นสูง ทำท่าจะฟันลงมา!
เมื่อเห็นดังนั้น อาฉื่อนาแทบแตกสลาย ตาแดงก่ำราวจะแตกออก
“หยุดเสีย!”