แสงคมดาบสลายจนสิ้น กาลเวลาและปริภูมิของท้องทะเลทั้งมวล ล้วนหยุดนิ่งไปใต้ราคะของดาบเพียงหนึ่ง
ผลึกพลังเทวะบริสุทธิ์ขนาดมหึมานับหมื่นหลายพันกิโลเมตร ถูกหลูหลินกำแน่นไว้ในมือซ้าย ลายมหาเต้ากาลอวกาศที่ไหลเวียนบนผิวผลึกยังคงดิ้นรนสุดกำลัง พยายามหลุดพ้นจากพันธนาการ แต่ก็ถูกสนามพลังร่างบู๊แห่งปฐมกาลกดทับเอาไว้อย่างแน่นหนา
เนบิวลาสีทองกว้างสิบหมื่นปีแสง ณ วินาทีนี้หยุดหมุน
เหนือผิวทะเล ดวงตายักษ์ของเจ้าปีศาจกลืนดาวแห่งเผ่าปีศาจบีบหดแรง
ขั้นจอมเต๋า ลงดาบตัดพระเนตรเทพแห่งปฐมเต๋า!
ปฐมเต๋าครอบครองอำนาจสิทธิ์สูงสุดเหนือพันโลกมหึมา สิ่งใดใต้ปฐมเต๋าล้วนเป็นมวลปลวก แม้สิทธิ์ที่จะทำล้ำผ่านการป้องกันของพระองค์ก็ไม่มี
และบัดนี้ มวลปลวกตัวหนึ่ง กัดเอาเนื้อออกจากร่างปฐมเต๋าไปได้จริง แม้เป็นเพียงร่างแยกก็ตามที
ความเงียบสงัดชั่วแวบหนึ่งผ่านพ้นไป
จากในส่วนลึกของเนบิวลาสิบหมื่นปีแสง คำรามโหดร้ายบันดาลใจสะเทือนดาวทั้งแดนดาราแตกกระจัดกระจาย
“มวลปลวกกะนี้!!!”
เสียงทิพย์กลายเป็นพายุทำลายล้างที่จับต้องได้ หมุนวนออกจากใจกลางเนบิวลาไปทุกทิศอย่างบ้าคลั่ง
ภายในเนบิวลา ดวงดาวนับพันนับหมื่นดวงระเบิดต่อเนื่องกัน
พลังทำลายล้างจากดวงดาวที่ระเบิดทั้งมวล ภายใต้พระประสงค์ของปฐมเต๋าแห่งเผ่าเทพ พวกมันถูกดูดรวมเข้าสู่แกนกลางเนบิวลา
สภาพของหลูหลินขณะนี้ย่ำแย่ถึงขีดสุด
แขนขวาเปลือยเปล่าไร้เนื้อหนัง เหลือกระดูกขาวโพลนสัมผัสกับห้วงสุญญากาศ แท่งกระดูกทองเสวียนเต็มไปด้วยรอยแยกละเอียดประดุจหนอนผิวไม้ อักขระจริงแห่งวิถียุทธที่เคยสลักบนผิวกระดูก จางระงับจนใกล้มองไม่เห็น
โลหิตพุ่งทะลักออกมาไม่หยุดหย่อน ก่อนจะทันระเกะระกะลง ก็ถูกกระแสมิติวุ่นวายที่คลั่งไคล้รอบข้างสับเป็นผุยผง