เสียงพูดจบลง เมฆดาราก็เกิดการรุกรอนอย่างรุนแรง
นิ้วมือหนึ่งค่อย ๆ บดขยี้ลงมา
มันไม่อาจเรียกว่านิ้วมือได้อีกต่อไป หากแต่เป็นทางช้างเผือกอันกว้างใหญ่ที่แตกตัวออกจากเหล่าลูกแก้วแสงเทพพลังนับไม่ถ้วนเช่นดวงดาว
ทางช้างเผือกรินไหลลงมา ปิดกั้นทุกเส้นทางถอยหนีของหลูหลินเสียสิ้น
มิติว่างรอบด้านถูกผนึกสนิท อัตราการไหลของเวลาถูกบิดเปลี่ยนขึ้นโดยปราศจากการยินยอม
การบดขยี้ด้วยปริมาณแท้บริสุทธิ์ ใช้มวลสารอันเด็ดขาดแห่งแสงดาราหนึ่งแสนปี บดขยี้เม็ดฝุ่นผงนี้ให้แหลกลาญ
หลูหลินไม่หลบ และไม่มีทางหลบอยู่แล้ว
"มาเถอะ!"
หลูหลินเงยหน้าขึ้นส่งเสียงร้องคำราม ดวงตาแดงก่ำ
สนามพลังร่างบู๊แห่งปฐมกาลถูกขยายถึงขีดสุด เหนือกระดูกทองเสวียน อักขระจริงแห่งวิถีบู๊สองร้อยหกสิบดวงเปล่งประกายวูบวาบราวคลั่ง รัศมีส่องทะลุความมืดมิดที่ทางช้างเผือกกดทับลงมา
ขาทั้งสองค่อย ๆ งอเข้า แกนกระดูกสันหลังมังกรถูกยืดถึงขีดจำกัด
สองมือชูขึ้นสู่แผ่นฟ้า!
ร่างมนุษย์ธรรมดา กระทบทางช้างเผือก!
ครืน ครืน ครืน!
นิ้วมือยักษ์แห่งทางช้างเผือกกระแทกลงมา
พื้นทวีปใต้ทะเลเจี๋ยหยวนที่หลงเหลืออยู่แตกสลายสิ้นรูปในทันทีที่สัมผัส
ร่างทั้งหมดของหลูหลินถูกมวลสารสยองขวัญที่นึกนึงไม่ถึงนี้ตบลงไปจนพุ่งเข้าไปลึกถึงชั้นแมนเทิล!
แมกมาไหลย้อนท่วม แกนโลกสั่นสะเทือน แผ่นเปลือกโลกแห่งพันโลกมหึมาส่งเสียงครางคล้ายของที่แบกไม่ไหวภายใต้หมัดเดียวนี้
สนามพลังวิถีบู๊บิดเบี้ยวอย่างรุนแรงทันทีที่สัมผัสทางช้างเผือก เมื่อเผชิญหน้ากับช่องว่างขนาดที่เด็ดขาด แม้มิอาจถูกกฎใดรุกล้ำก็รับการบดขยี้ทางกายภาพอันบริสุทธิ์เช่นนี้ไม่ไหว
สนามพลังอาจภูมิคุ้มกันต่อกฎได้ แต่ภูมิคุ้มกันต่อน้ำหนักจริงของดาวระเบิดหลายหมื่นดวงที่ตกลงมาบนศีรษะไม่ได้
ผิวหนังและเนื้อแตกร้าวในพริบตา เลือดสีมืดพุ่งกระเซ็น แขนซ้ายหักง่ามในทันที กระดูกซี่โครงยุบทลายเป็นบริเวณกว้าง