ช่วงเวลาเดียวกันนั้น ณ จงโจว
ประมุขแห่งเจ็ดราชวงศ์ใหญ่พร้อมหน้ารวมตัวกัน ณ ที่แห่งนี้ กลางโถงมีจานมนต์ขนาดมหึมาวางอยู่
บนผิวจานมนต์ ฉายภาพทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในที่รกร้างใต้อย่างชัดเจน
ภายในมหาศาลาเงียบงันราวหลุมศพ มีเพียงเสียงหายใจหนักๆ เท่านั้น
พระเจ้าชือยวนราชันใหญ่ผู้เพิ่งขึ้นครองบัลลังก์จ้องมองร่างธรรมสีทองมืดสูงร้อยช้างบนจานมนต์ไม่วางตา หลอดเลือดที่หน้าผากพองขึ้นจนชัดเจน
การรุกรานของกองทัพสัตว์อสูรยังพอรับมือได้ แต่พลังใหม่ที่ หยาน ทาสเหมืองผู้ต่ำต้อยคนหนึ่งครอบครองอยู่นั้น กลับทำให้พวกเขาหวาดกลัว
นี่คือพลังที่เหนือกว่าวิชาบูชาสงครามดั้งเดิมโดยสิ้นเชิง
ผู้อาวุโสแห่งตระกูลใหญ่ขั้นสุดยอดแห่งการเนรมิตสรรค์ ถูกหมัดเดียวสังหารในพริบตา
วิธีที่ไม่สนใจการป้องกันของร่างกาย แต่ตรงเข้าบดขยี้ทะเลญาณนั้น ทำให้จักรพรรดิผู้สูงส่งเหนือผู้คนเหล่านี้ตัวสั่นเย็นวูบไปทั้งตัว
"ห้ามปล่อยไว้"
"พลังเช่นนี้ ย่อมห้ามให้แพร่กระจายในหมู่ไพร่ผู้ต่ำต้อยเด็ดขาด หากพวกมันเข้าถึงพลังนี้ได้ทั้งหมด การปกครองของราชวงศ์จะล่มสลายราวกับพังทลาย"
จักรพรรดิผู้ถือกระบี่ส่งเสียงขึ้นจมูก มือกดลงบนด้ามกระบี่
"กองทัพสัตว์อสูรยังคงอาละวาดไปทั่ว นครหนานหลิงพังทลายไปแล้ว พวกเราไม่ไปจัดการสัตว์อสูร กลับจะไปกวาดล้างพวกเดียวกันเองงั้นหรือ"
"พวกเดียวกัน?"
พระเจ้าชือยวนราชันใหญ่หันศีรษะขึ้นทันที จ้องจักรพรรดิผู้ถือกระบี่ไม่วางตา
"เจ้าไม่เห็นหรือไง ตอนที่มันสังหารผู้อาวุโสแห่งตระกูลใหญ่น่ะมันเด็ดขาดแค่ไหน? ในสายตาของทาสเหมืองคนนั้น ตระกูลใหญ่และตระกูลขุนนางใหญ่อย่างพวกเรานี่ต่างหาก ที่ควรตายยิ่งกว่าสัตว์อสูรเสียอีก!"
"สัตว์อสูรมันต้องการแค่เลือดเนื้อ ใหญ่โตก็แลกมอบเมืองสักสองสามแห่งให้มันก็จบ แต่สำนักวิญญาณบู๊แห่งนี้ มันต้องการชีวิตของพวกเรา! มันต้องการขุดรากถอนโคนของเจ็ดราชวงศ์ใหญ่ทิ้ง!"