ในชั่วขณะเดียวกัน ณ ดาวแม่แห่งวิถีบู๊ ที่รกร้างใต้ ฝนห่ายังคงลงอย่างโหดร้าย
ขบวนทาสเหมืองนำโดยหยานเพิ่งปล้นคลังสมบัติของตระกูลใหญ่มาได้ไม่ทันได้ดื่มด่ำกับความปลื้มแห่งชีวิตใหม่ ก็ปะทะเข้ากับกองทัพสัตว์อสูรของศาสนาเทพเนื้อเลือดเข้าอย่างจัง
เรือดาวเนื้อเลือดนับสิบลำลอยค้างเหนือที่ราบร้าง อสูรกายนับไม่ถ้วนร่วงจากฟ้าลงมา พุ่งเข้าใส่เหล่าทาสเหมืองที่ไร้อาวุธโดยตรง
เสียงร้องโหยหวนฉีกขาดราตรีฝน
เหล่าทาสเหมืองที่เพิ่งเริ่มบำเพ็ญคัมภีร์วิญญาณบู๊ ยังอยู่ในขั้นต่ำ เรี่ยวแรงน้อยนิดมิอาจต้านทานอสูรกายสยองเช่นนี้ได้
อสูรกายสี่แขนหนึ่งตัวพุ่งเข้ากลางฝูงชน กรงเล็บอันคมเข้ฉีกอกทาสเหมืองคนหนึ่งออก แล้วกลืนกินหัวใจอุ่นร้อนอย่างตะกละ
อีกฟากหนึ่ง แหลมญาณไร้รูปล่องลอยไปมาในค่ำคืนมืดฝนตก ทาสเหมืองนับร้อยนับพันเอามือกุมศีรษะล้มลงในโคลนตม เลือดซึมออกทั้งเจ็ดช่อง
ขบวนทาสเหมืองบาดเจ็บล้มตายอย่างหนักหน่วง
หยานยืนอยู่บนที่สูง ดวงตาแดงก่ำราวจะแตกสลาย
สำนักวิญญาณบู๊ที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นใหม่ คนเหล่านี้ล้วนเป็นเมล็ดพันธุ์ เป็นเหล่าน้องชายที่เขาให้สัญญาว่าจะพาออกจากโคลนตม บัดนี้กลับต้องตายต่อหน้าต่อตาทีละคน
"ฆ่า!"
หยานคำรามลั่น อักขระบนร่างระเบิดออกถึงขีดสุด พลังวิญญาณบู๊พุ่งทะลักจากตันเถียน ไหลไปตามแขนขวาลงสู่ฝ่ามือ
พลังวิญญาณบู๊รวมกันอย่างบ้าคลั่งกลางห้วงว่าง ก่อรูปขึ้นเป็นดาบยาวสิบจื้อ
หยานกระแทกพื้นด้วยขาทั้งสอง ร่างกลายเป็นดาวตกสายหนึ่ง พุ่งเข้ากลางกองอสูรกายที่แน่นขนัดเพียงลำพัง
ดาบสิบจื้อฟาดแนวนอนออกไป
เพี๊ยะ!
อสูรกายนับสิบตัวแรกถูกฟันขาดกลางเอวเรียบร้อย
ครั้งนี้ ความสามารถฟื้นฟูอันเป็นภูมิใจของเหล่าอสูรกลับไร้ผล