อริยเต๋าเทียนเสวียนยืนอยู่ท่ามกลางห้วงอากาศที่แตกสลาย จ้องมองร่างธรรมราชันสายฟ้าสีเลือดที่พุ่งทะยานขึ้นฟ้า แล้วส่งเสียงฮึดฮักเย็นชา
นางงอนิ้วขึ้น แล้วสะบัดสายบิน
แสงสีม่วงประณีตจนตาเปล่าแทบมองไม่เห็นพุ่งกระหน่ำออกไป
ในแสงสีม่วงนั้นบรรจุกฎแห่งการทำลายล้างอันถึงขีดสุดของพันโลกมหึมา ทะลุทะลวงอกของร่างธรรมราชันสายฟ้านับหมื่นวาได้อย่างง่ายดาย
ร่างธรรมราชันสายฟ้าสั่นสะเทือนรุนแรง สายฟ้าสีเลือดอันดุร้ายหยุดนิ่งในพริบตา
จากนั้น จุดเริ่มต้นที่ถูกทะลุทะลวงนั้น ร่างธรรมก็พังทลายลงทีละส่วน
“อาก๊ก”
อริยเต๋าเหลยชาสำรอกเลือดจำนวนมากออกมา ร่างแท้จริงได้รับแรงสวนกลับ พลังพลันอ่อนแรงลง
หนึ่งเดียว
เพียงหนึ่งที่สบาย ๆ ไม่ใส่ใจ ก็ทำให้หนึ่งในผู้ยิ่งใหญ่สูญสิ้นกำลังรบ
ผู้อาวุโสชางฉงตาแทบแตก มองอริยเต๋าเหลยชาที่บาดเจ็บสาหัสจวนตาย แล้วเงยหน้าขึ้นมองมือโปร่งใสยักษ์ที่ยังคงบดขยี้ลงมา
“เสี่ยงชีวิตแล้ว ศิษย์น้อง อาจารย์ติดต่อปฐมเต๋าไว้แล้ว แค่อดทนให้ผ่านช่วงนี้ไป ปฐมเต๋าเทียนเหยียนจะมาถึงทันที!”
ผู้อาวุโสชางฉงส่งเสียงดังกร้าว แก่นแท้ภายในกายลุกไหม้อย่างบ้าคลั่ง เตรียมปล่อยท่าสังหาร
ชั่วขณะนั้นเอง ฝ่ามือหนึ่งวางลงบนไหล่ของผู้อาวุโสชางฉงอย่างมั่นคง
บีบแก่นแท้อันคลั่งไคล้ในกายของผู้อาวุโสชางฉงกลับเข้าไปจนสนิท
ผู้อาวุโสชางฉงอึ้งงัน หันหัวกลับไป เห็นหลูหลินก้าวออกมาจากด้านหลังนางอย่างมั่นใจ แววตาสงบนิ่ง
หลูหลินเดินตรงไปยังสุดหน้าดาดฟ้า ท่ามกลางแรงกดดันแห่งกฎที่ทำลายล้างฟ้าถล่มพิภพ สายตาพ้นผ่านห้วงอากาศไป ปะทะโดยตรงกับเบ้าตากลวงคู่หนึ่งที่เปล่งแสงสีม่วงของอริยเต๋าเทียนชู