เจ้าแห่งวัฏสงสารร้องลั่น พลังแห่งการลุกขึ้นสูงสุดขั้วพลิกควบคุมไม่อยู่
เกรียงไกร!
ผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิสองนายระเบิดขึ้นกลางท้องฟ้าดวงดาวราวกับพลีชีพร่วมกัน
เลือดศักดิ์สิทธิ์สีทองผสมกับเลือดจักรพรรดิก่อตัวเป็นสายฝนแดงโหด โปรยปรายลงสู่แดนดาราที่แตกสลาย
ท้องฟ้าดวงดาวทั้งผืนจมสู่ความเงียบงันราวแคว้นตาย
ภัยมืดมนที่ก่อการจล สงบลงแล้ว
เหล่าจักรพรรดิโบราณผู้ก่อกบฏถูกตีลงไปด้วยชีวิตอย่างไม่เหลือเค้า
ไม่มีปาฏิหาริย์โปรดนิยม ไม่มีผู้ช่วยกู้โลกเหาะลงมาจากฟ้า
ภัยมืดมนที่ฝังศพยุคสมัยมานับไม่ถ้วน ถูกผ่านทางกลับจากเหล่าวีรบุรุษผู้ไม่เอาตัวรอดด้วยชีวิตของตนทั้งชีวิต
จักรพรรดิห้วงอากาศ จักรพรรดิเหิงอวี่ ไก้จิ่วโหยว เทพหยานแห่งองค์ศักดิ์สิทธิ์พันธุ์ใหญ่...
ต่างสร้างกำแพงใหญ่คอยพิทักษ์สรรพชีวิตด้วยเนื้อหนังเลือดของตน
กลางพันโลกมหึมา หลูหลินยืนอยู่นอกแนวท้องฟ้าดวงดาว พยักหน้าเงียบ ๆ ไปยังทิศที่จักรพรรดิอวกาศ จักรพรรดิอู๋ฉื่อ และเย่ฟานกำลังต่อสู้
"นี่แหละเผ่ามนุษย์ นี่แหละวิถีศึกษนที่แท้จริง!"
ดวงไฟพล่านอยู่ในอกหลูหลิน แม้จะรู้เส้นทางของเรื่องราว แต่เมื่อเผชิญหน้ากับภาพตรงนี้ก็ยังตื่นเต้นจนเลือดคลั่ง
วิถีศึกษน ไม่เคยเกิดมาเพื่อเหยียบหัวคนอื่นลอยอยู่เบื้องบน ไม่เคยเกิดมาเพื่อมองสรรพชีวิตเป็นเพียงตัวต่อ
การพิทักษ์รักษา คือพลังที่แข็งแกร่งที่สุด!
เพื่อปกป้องผู้อ่อนแอเบื้องหลัง แม้ร่างแหลกสลาย แม้ทั้งโลกหมางเมิงขึ้นมาเป็นศัตรู ก็ยังกล้าชกหมัดขึ้นสู่ฟ้า
เมื่อมีความยึดติดแห่งการพิทักษ์ หมัดจึงจะหนักหน่วง จิตวิญญาณจึงจะแข็งแกร่งพนาไม่พัง
กลางซากปรักหักพังของจักรวาลจักรพรรดิ ประกายทองระยิบระยับค่อย ๆ มารวมกันในท้องฟ้าดวงดาวที่เย็นเยียบ
เย่ฟานยังไม่ตาย
เขาประกอบร่างที่เหลือเชื่อขึ้นจากความพินาศ หม้อแม่ธาตุสรรพสิ่งลอยเหนือศีรษะ หย่อนไหลของพลังเสวียนฮวงจางลงเป็นเส้น ๆ หล่อเลี้ยงวิญญาณที่แตกสลาย
ผ่านสมรภูมิเลือดที่โหดเหี้ยมที่สุด บุคลิกของเย่ฟานเปลี่ยนไปในราวตะวันกลับหัว
ความอ่อนแอเยาว์วัยจางหายไป หลงเหลือแต่ความหนักแน่นและเก่าแก่ที่ปราบปรามมวลกาลก่อนกาล