ในเวลาเดียวกัน ณ ทิศทั้งเก้าของผิวทะเลสาบ ฝีมือสังหารสายฟ้าแลบของผู้ฝึกตนสามคนที่ก้าวเข้าใกล้ขั้นปรมาจารย์อักษรก็ทิ่มลงพร้อมกัน!
พลังกระบี่อันบริสุทธิ์เก้าสายของหลินโม่ไป๋ ดั่งมังกรเก้าตนท่องเที่ยวเหนือฟ้า ฉีกม่านหมอกเลือด แทงตรงเข้าปมค่ายกลอย่างแม่นยำ!
พระเถระเจี่ยคงแจ้งตาโพลงด้วยความโกรธ ตรามือทองรูป "วัลย์" เก้าดวง พร้อมพุทธบาราอันสูงส่งผู้ปราบปีศาจขับไล่อสูร กดทับลงมา!
เงื้อมือยักษ์สีเลือดเก้าข้างของเจ้าอูจี้ ดุร้ายเด็ดขาด ปิดบังทั้งฟ้าปิดบังดวงอาทิตย์ ตั้งปณิธานจะบีบทะเลสาบนี้ให้แตกละเอียด!
การโจมตีเก้าสิบหกสายที่สามารถทำลายเมืองและแผ่นดินลงได้ ในวินาทีนั้น ทิ่มลงพร้อมกันทั้งหมด!
"ฮื้อ!"
เปลวเลือดที่เกิดจากหลีชานเผาวิญญาณของตนเอง คำรามออกมาหนึ่งครั้ง!
ใต้ผิวทะเลสาบ มหาค่ายกลพิธีบูชาด้วยเลือดที่เหลือรอดถูกหนุนให้ถึงขีดสุด!
พลังเลือดสยบสรรพอันไร้ปลายสิ้นสุดกับความเกลียดชังของสรรพชีวิตสามล้าน รวมร่างกันเป็นม่านฟ้าสีเลือด พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ปะทะรับการโจมตีอันทำลายฟ้าถล่มแผ่นดินของครึ่งก้าวปรมาจารย์อักษรทั้งสาม!
ซิ้ด! ซิ้ด!
พลังกระบี่ แสงพุทธะ เงื้อมือยักษ์สีเลือด ปะทะกับม่านฟ้าสีเลือด!
บนม่านฟ้าสีเลือด ใบหน้ามนุษย์นับไม่ถ้วนผุดขึ้นทั้งทรมานและบิดเบี้ยว ส่งเสียงครวญครางอันเจ็บปวดสุดที่จะทนได้ นั่นคือความยึดติดสุดท้ายของราษฎรสามล้านชีวิตแห่งเมืองซูโจว
ภายใต้อาคมต้องสาปของหลีชาน ความยึดติดนั้นกลายเป็นคำสาปร้ายกาจที่สุด โจมตีและปนเปื้อนพลังของผู้ฝึกตนใกล้ถึงขั้นปรมาจารย์อักษรทั้งสามอย่างไร้ความปราณี!
"นะโมพุทธายะ! วิญญาณแค้นเหล่านี้ผนึกรวมกับค่ายกล หมุนเวียนเป็นสังขารไม่รู้จบ พลังของเราทั้งสามกำลังถูกกลืนกินไปอย่างรวดเร็ว!" ใบหน้าเจี่ยคงเคร่งขรึมหนักนัก นางรู้สึกชัดเจนว่าทุกครั้งที่แสงพุทธะของตนชำระความแค้นได้หนึ่งส่วน พลังกลับถูกพลังมารเลือดทำให้ขุ่นมัวถึงสามส่วน
อีกฝ่ายลด อีกฝ่ายเพิ่ม อีกไม่นาน หากรอให้ทำลายค่ายกลได้ พวกเขาอาจจะถูกอดอยากพลังจนตายไปเสียก่อนก็เป็นได้!