แต่เมื่อนึกถึงที่ผูเถาเคยบอกว่า เธอใช้ยันต์สายเลือดตรวจสอบด้วยตัวเองแล้วว่าเจียงอวี้อวี่ไม่ได้เป็นญาติสายเลือดกับเธอ จ้าวอวี่โจวก็ข่มความหวั่นไหวในใจนั้นลงไปอีกครั้ง
ในเมื่อไม่ใช่แม่ของผูเถา เขาก็ต้องวางตัวให้ห่างเหินไว้ก่อน
จ้าวอวี่โจวพยุงให้เจียงอวี้อวี่ยืนมั่นคง แล้วส่งต่อให้สะใภ้รองเผิงกุ้ยเจินดูแล
เขาหันมามองเสี่ยวผูเถา ในแววตาฉายความกังวลเต็มเปี่ยม
กระบี่ตัดชี่ที่ก้นบ่อนี้ ชั่วร้ายไม่น้อยเลย
ไม่รู้ว่าเจ้าหนูตัวน้อยจะรับมือได้อย่างปลอดภัยหรือเปล่า
ในตอนนั้น เสี่ยวผูเถายืนอยู่ริมบ่อ ในมือกำยันต์สีเหลืองไว้หลายแผ่น
เธอจ้องมองกระบี่ตัดชี่ที่ก้นบ่อซึ่งสั่นสะเทือนและส่งเสียงหวีดหวิวไม่หยุดด้วยแววตาเย็นชา แล้วส่งเสียงเข้มงามออกมาอย่างน่ารักน่าเอ็นดูว่า “ดาบชั่วร้าย! อย่ามาทำร้ายคน!”
“อื้อออ!!!!!”
เสียงหวีดแหลมดังขึ้นจากก้นบ่ออย่างกะทันหัน กลุ่มพลังสีดำพวยพุ่งออกมาจากปากบ่อ พร้อมกับกลิ่นคาวเหม็นจัดที่แสบจมูก
“ไม่ดีแล้ว! ทุกคนถอยหลังเร็ว!” ผูเถาตะโกนลั่น มือถือกระบี่กระโดดถอยหลังอย่างรวดเร็ว ไปถึงพื้นที่ปลอดภัย
จ้าวอวี่โจวและฮั่วหานถานตอบสนองรวดเร็วมาก ทั้งสองคนพาทุกคนกลับเข้ไปในเรือนรับรองอย่างรวดเร็ว
ผู้คนทั้งหมดยืนอยู่ที่ประตูหลัง มองดูสถานการณ์ฝั่งผูเถาอย่างตึงเครียด
หลังจากเสียงกัมปนาทครางต่ำๆ ที่ก้นบ่อสิ้นสุดลง กระบี่โบราณที่เต็มไปด้วยสนิมก็ลอยขึ้นมาจากก้นบ่ออย่างช้าๆ ลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ
บนตัวกระบี่มีพลังดำชั่วร้ายเข้มข้นพัวพันอยู่ แผ่ความเย็นเสียดแทงกระดูกออกมา
พลังชั่วร้ายเหมือนกับหนอนดำขดตัวบิดเบี้ยว แค่เห็นก็ทำให้รู้สึกคลื่นไส้อยากอาเจียน