จ้าวอวี่โจวมองเธอด้วยความตกตะลึง ครู่หนึ่งก็พูดไม่ออก
เธอพูดถูกทุกอย่างจริง ๆ
แต่ว่า…
ลูกสาวของเขาดันเป็นคนอื่น…
“ซือฟู่บอกว่า รูปของปะป๊า ตอนเก็บหนูได้ วางอยู่บนตัวหนู!” เสี่ยวผูเถามองตาจ้าวอวี่โจว ใบหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง “ถ้าผูเถาไม่ใช่ลูกของปะป๊า ทำไมบนตัวหนูถึงมีรูปของปะป๊าล่ะคะ?”
จ้าวอวี่โจวนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ
เขาเองก็คิดไม่ตกถึงความเชื่อมโยงในเรื่องนี้
จี้เยี่ยนจิงนั่งอยู่บนเตียงฝั่งตรงข้าม จ้องมองใบหน้าของเสี่ยวผูเถาแล้วมองอีก
“หัวหน้ากองจ้าว อย่าว่าแต่อย่างนั้นเลย ผูเถาหน้าตาเหมือนคุณมากกว่าเจียวเจียวอีก!”
“หรือว่า เธอคือลูกสาวตัวจริงของคุณ?”
จ้าวอวี่โจวฟังแล้ว ขมวดคิ้วเล็กน้อย “จี้เยี่ยนจิง หุบปากนายซะ!”
ถึงแม้เขากับแม่ของเจียวเจียวจะไม่มีความรู้สึกต่อกัน
แต่เจียวเจียวเป็นลูกสาวของเขา นั่นคือความจริง
สี่ปีก่อน เขาลาพักกลับบ้านไปเยี่ยมญาติ เข้าร่วมงานฉลองวันเกิดอายุครบ 80 ปีของคุณปู่
คืนนั้นที่บ้านมีแขกมามากมาย
ในงานเลี้ยง เขาดื่มเหล้าแรงไปแก้วหนึ่ง แล้วก็เมาเล็กน้อย
หลังจากนั้นก็ไปพักผ่อนในห้อง
ระหว่างที่มึนงง เขาเดินเข้าห้องผิด
ใครจะรู้ ในห้องนั้นกลับมีผู้หญิงคนหนึ่ง
อาจเป็นเพราะเหล้าวันนั้นแรงเกินไป หรืออาจเป็นเพราะบรรยากาศในห้องคืนนั้นยั่วยวนเกินไป
เขาได้ทำร้ายผู้หญิงคนนั้นตอนที่ยังไม่สร่างเมา
หลังจากนั้น เธอก็หนีไปอย่างลนลาน
สามเดือนต่อมา เจียงหลิ่วจือก็มาที่บ้านพร้อมท้องโต บอกว่าคนในคืนนั้นคือเธอ