ภายในห้างมิตรภาพ เสียงผู้คนจอแจ
สมัยนี้จะซื้อของไม่ใช่แค่มีเงิน แต่ต้องมีตั๋วด้วย
ห้างมิตรภาพยิ่งเป็นสถานที่หายาก มีเพียงครอบครัวทหารและครอบครัวนักการทูต ชาวจีนโพ้นทะเล พนักงานที่ทำงานเกี่ยวข้องกับต่างประเทศ แถมยังต้องมีใบเงินตราต่างประเทศถึงจะเข้าได้
ห้างมิตรภาพใหญ่กว่าร้านสหกรณ์มาก ของข้างในก็มีให้เลือกจนตาลาย หรูหราเหลือเกิน
ตอนนี้ของนำเข้าจากต่างประเทศ ต้องซื้อที่ห้างมิตรภาพเท่านั้น
เสี่ยวผูเถาเป็นนักกิน พอเข้าก็ตรงไปยังโซนขนมทันที
ช็อกโกแลตนำเข้าจากสวิตเซอร์แลนด์ ซื้อ!
ช็อกโกแลตสอดไส้เหล้าจากโซเวียต ซื้อ!
ลูกอมแข็ง ลูกอมนมนำเข้าจากยุโรปตะวันออก ซื้อ ซื้อ ซื้อ!
คุกกี้นำเข้า ซื้อ!
ซื้อให้หมด!
ขอให้เป็นของอร่อย จะรอดจาก 'กรงเล็บ' ของเสี่ยวผูเถาได้ยังไง?
สามคนเข้ามาเดินได้ไม่นาน มือสองข้างของจ้าวจินหัวกับฮั่วหานถานก็ถือกล่องจนเต็มแล้ว
ล้วนเป็นขนมที่ขนมต้มน้อยโปรดปรานทั้งนั้น
เสี่ยวผูเถามือซ้ายถือคุกกี้ มือขวาหยิบช็อกโกแลตสอดไส้เหล้าก้อนหนึ่ง กัดไปพลางเดินไปพลาง
“ว้าว!!! ช็อกโกแลตไส้เหล้านี่อร่อยมากเลย!!! อร่อยกว่าที่พี่ใหญ่ซีส่งมาจากต่างประเทศอีกนะ!”
“คุกกี้ก็อร่อย!!!”
หวังวังเดินตามหลังผูเถา น้ำลายไหล หางแกว่งเหมือนใบพัด
“โฮก!!”
นายน้อย! ข้าขอกินด้วย! ข้าอยากกิน!
ผูเถาก้มลงมองมันแล้วหวงอาหารอีกครั้ง: “ไม่ได้! นี่ของผูเถา! เจ้าเป็นหมา หมากินได้แต่ข้าวกับกระดูก แทะเนื้อ! กินขนมไม่ได้น้า~”