"ไม่ใช่แค่จะหย่า แต่ต้องเอาทรัพย์สินของตระกูลจ้าวที่เป็นของเขาให้เธอทั้งหมดด้วย! นี่คือสิ่งที่จ้าวอวี่โจวติดค้างเธอ! ลูกสาวคนดีของฉันถูกเขาทำย่ำยี ไม่เห็นคุณค่าก็ช่าง หลังแต่งงานยังทำเมินใส่เธออีก โมโหจริงๆ!"
จ้าวอวี่โจวฟังมาถึงตรงนี้ สีหน้าก็เย็นชาลงไปหมดแล้ว
ตอนนั้นเป็นเขาจริงๆ ที่ผิดต่อเจียงหลิ่วจือ
แต่ก่อนแต่งงาน เขาก็พูดไว้ชัดเจนแล้วว่า ถ้าแต่งงานกัน เขาทำได้แค่ให้ชีวิตสมรสแค่รูปแบบ
ถ้าเธอไม่อยากมีลูก เขาก็ยินดีให้เงินก้อนใหญ่เป็นค่าชดเชย
ถ้าเธอเกลียดเขาจริงๆ เขาก็ยอมถอดเครื่องแบบทหารนี้ ยอมรับโทษตามกฎหมาย
เจียงหลิ่วจือเป็นคนพูดเองว่า ลูกไม่มีความผิด ไม่อยากทำแท้ง
เธอเองก็เป็นคนบอกว่า รับชีวิตสมรสแค่รูปแบบได้ เขาถึงแต่งงานกับเธอ
และตอนนี้เธอกลับเรียกพ่อแม่ของเธอมา ต่อว่าเขาไม่ยอมแตะต้องเธออย่างนั้นหรือ?
ยังจะบอกอีกว่าจะหย่ากับเขา พาเจียวเจียวไปด้วย?
จ้าวอวี่โจวหน้าบึ้งตึง วางเสี่ยวผูเถาลง
เสี่ยวผูเถาก็จับมือเขาอย่างว่าง่าย เชื่องราวกับตุ๊กตา เดินตามเขาไปที่ประตู
ยืดคอมองเข้าไปในบ้าน ก็เห็นแม่ลูกเจียงหลิ่วจือนั่งอยู่บนเตียง กับเจียงพ่อ เจียงเม่ากั๋ว สูบบุหรี่อยู่ริมหน้าต่าง
ผูเถาแค่มองครั้งเดียว ก็ขมวดคิ้วทันที
สามคนนี้โหงวเฮ้งแย่มาก!
สามีภรรยาวัยกลางคนดูเป็นพวกเห็นแก่ตัว สนใจแต่ตัวเองแวบแรก
โหงวเฮ้งแย่ซะจนนางไม่อยากแม้แต่จะเอ่ยปากวิจารณ์