เจียงเม่ากั๋วเห็นนางเปิดโปงเรื่องน่าอายของตนต่อหน้าคนหมู่มากก็โกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง กระชากผมของนางแล้วตบหน้าฉาดใหญ่หนึ่งฉาด
“แกมีหน้าไหนมาว่าฉัน? ถ้าแกไม่ทำหมันไม่ให้กำเนิดลูกชาย ฉันจะเร่ร่อนเกียจคร้านแบบนี้หรือ?”
“ถ้าแกเร่งคลอดลูกชายให้ฉันสักคน ฉันคงออกไปดิ้นรนเป็นเศรษฐีหมื่นหยวนไปแล้ว!”
“ฉันอยากได้ลูกชาย มันผิดหรือ? แกมันแม่ไก่ที่ไม่ยอมออกไข่เป็นไก่ตัวผู้! บังอาจมาตีฉัน! วันนี้ฉันจะตีแกให้ตาย!”
ทั้งสองพัวพันกัน ล้มหงำลงกับพื้นแล้วฟาดงวงฟาดงากันยกใหญ่
เรื่องราวบานปลายใหญ่โต จนกระทั่งข้างผู้ตรวจการเองก็ได้รับข่าว
ผู้ตรวจการสั่งคนให้มาเคลียร์ฝูงชนทันที ทั้งยังให้ทหารสองนายออกไปลากตัวอิ่นตงเหมยกับเจียงเม่ากั๋วที่กำลังตะลุมบอนกันไปอบรม
สุดท้าย ก็ให้จ้าวอวี่โจวพาเสี่ยวผูเถามาพบตนที่ห้องทำงาน
ลานบ้านที่เคยอึกทึกครึกโครม ในที่สุดก็สงบเงียบลง
เจียงหลิ่วจือใจลอยเคว้งคว้าง จูงมือจ้าวเจียวเจียวที่กำลังร่ำไห้เสียงดังเข้ามาในห้อง
นางไม่เคยคาดคิดเลยว่าเรื่องราวจะกลายมาเป็นเช่นนี้
เดิมทีนางต้องการให้พ่อกับแม่ของตนกดดันจ้าวอวี่โจว บีบให้เขาต้องหลับนอนกับนาง
แต่ผลกลับกลายเป็น “ขโมยลูกไก่ไม่ได้แถมยังเสียข้าวเปลือก”
จ้าวอวี่โจวนอกจากจะยอมผ่อนปรนให้หย่าแล้ว แม่ของนางยังเอาเรื่องที่นางต้องทนเป็นหม้ายหนุ่มสาวเฝ้าเรือนหอถึงสามปีไปโพนทะนาอีก
ไม่เพียงเท่านั้น ไอ้เด็กนอกคอกที่ชื่อเสี่ยวผูเถา ยังเป็นเด็กน้อยนักพรตที่ดูดวงทำนายเป็นอีกต่างหาก มันจับเอาความอื้อฉาวของพ่อมันมาเปิดโปงจนหมด จนแม่ของนางถึงกับฟิวส์ขาดต่อหน้าคน!