เสี่ยวผูเถาเดินออกจากห้องผู้ป่วยด้วยความฮึกเหิร มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
ตัวเต่าแก่นี่ตัวเต่าแก่
ไม่คิดใช่ไหมล่ะ?
ที่แกทำให้ผูเถาบาดเจ็บต้องนอนโรงพยาบาล กลับทำให้เจ้าหนูได้พบถ้ำของแกซะงั้น!
ฮิฮิ~!
ตัวดีไอ้เต่าเหม็น กล้าหลอกเอาวิญญาณแห่งชีวิตของแม่ไปด้วย
ดูสิว่าเจ้าหนูจะฟันสุสานบรรพบุรุษแกราบจนแม้แต่เศษฝุ่นไม่เหลือ!
เสี่ยวผูเถากลัวว่าถ้าคนไปกันมากจะเป็นที่สะดุดตา และกลัวพลังอัปมงคลของม่านพลังชั่วร้ายจะชนเข้ากับคนในครอบครัว ฉุดเอาโชคลาภจากตัวพวกเขาไป จึงให้ครอบครัวกลับบ้านไปรอก่อน
คนตระกูลจ้าวไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแท้จริง ต่างคิดว่าเจ้าหนูจะไปขอพรที่ศาลเทพเจ้าเมืองจริง ๆ
เฉินเสี่ยวหลานรีบพูดว่า "ผูเถา ป้าใหญ่กับป้ารองเช้านี้ไปขอพรให้ที่ศาลเทพเจ้าเมืองมาแล้ว กลับบ้านกันเถอะ กินข้าวมื้อรวมญาติกัน!"
เสี่ยวผูเถาได้ยินดังนั้น ใบหน้าเปลี่ยนสีทันที
ป้าใหญ่กับป้ารองไปศาลเทพเจ้าเมืองด้วยเหรอ?!
งั้นโชคชะตาของทั้งสองคนต้องถูกยืมไปด้วยแน่นอน!
นี่เองที่สีหน้าของป้าทั้งสองดูแย่กว่าเดิมมาก จนหน้าผากเริ่มคล้ำดำแล้ว
แต่ตอนนี้เธอต้องออกตามจับวิญญาณชั่วร้าย เปิดเผยความจริงไม่ได้
ที่นี่อยู่ใกล้สุสานร้างมาก ถ้าปีศาจร้ายได้ยินแล้วหนีไปล่ะจะทำยังไง?
คิดถึงตรงนี้ เจ้าหนูจำต้องอดกลั้นความจริงไว้ แล้วยัดยันต์นำโชคให้ป้าใหญ่กับป้ารองคนละหนึ่งใบ
"ป้าใหญ่ ป้ารอง ขอบคุณที่ช่วยผูเถาไปขอพรนะคะ ยันต์ยันต์นี้ต้องพกติดตัวไว้นะ ภายในสามวันห้ามถอด ห้ามโดนน้ำ ต้องเก็บรักษาให้ดี ๆ ด้วยน้า!"