เจียงหลิ่วจือแทบคลั่งด้วยความโกรธ
ตู้ตู้ตู้ตู้!!!
ตู้ใส่แม่ของแกสิตู้!!!
ทุกวันก็ตู้ตู้ตู้ตู้ตู้ตู้! หล่อนไม่คิดว่าตัวเองน่ารักเหรอ?!!!
อ๊าาาา!!!!
ทำไม?!!!
ทำไมไอ้เด็กนี่ถึงจัดการยากนัก!!!
เธอเพิ่งสามขวบ! ทำไมถึงรับมือยากขนาดนี้!
เจ้าหนูเต้าหลิงน้อยวัยสามขวบ ถึงกับใช้ยันต์สีเหลืองควบคุมคนแบบเดียวกับในทีวีนิยายได้
นี่มันสมเหตุสมผลเหรอ?!!!
หลังจากจ้าวอวี่โจวฟังคำอธิบายของเจ้าตัวเล็กจบ บรรยากาศรอบตัวก็เย็นยะเยือกลงทันที
เขาค่อยๆ หันไปมองเจียงหลิ่วจือ "เจียง! หลิ่ว! จือ!"
ทีละคำ แต่คำสุดท้ายชัดถ้อย น้ำเสียงเย็นชา: "เก่งนักนะแก!"
ร่างของเจียงหลิ่วจือสะท้าน ขาอ่อน ทรุดลงกับพื้น
นางรู้ว่าตอนนี้จ้าวอวี่โจวโกรธจริง ก็เลยหลับตาปี๋ แกล้งเป็นลมไปดื้อๆ
"แม่!!!" จ้าวเจียวเจียวนึกว่าเจียงหลิ่วจือเป็นลมจริงๆ ตกใจร้องไห้โฮ: "พ่อ!!! แม่เป็นลม! พ่อทำให้แม่ตกใจจนเป็นลม! อูแว!!!"
หยางเสวี่ยเหมยรู้สึกกระอักกระอ่วน พยุงเจียงหลิ่วจือขึ้นแล้ววางบนเตียงคนไข้: "หัวหน้ากองจ้าว เรื่องวันนี้... ต้องมีอะไรเข้าใจผิดแน่ น้องสาวเจียงไม่ได้เป็นคนแบบนั้นนะ!"
จ้าวอวี่โจวเม้มปากแน่น สีหน้าบึ้งตึง อากาศรอบตัวเย็นเยียบราวกับกลายเป็นน้ำแข็ง
ตอนแรกเขาคิดว่าจ้าวเจียวเจียวกลับใจจริง อยากคบกับผูเถาเป็นเพื่อน
คิดไม่ถึงว่า เบื้องหลังคือเจียงหลิ่วจือเล่นลูกไม้ สอนให้เธอพูดแบบนี้!
พวกนางคิดจะลอบใช้กลอุบาย สองมาตรฐานใส่ผูเถา!
ตอนนี้เขาอดไม่ได้ที่จะเริ่มสงสัย จ้าวเจียวเจียวคือลูกของเขาจริงๆ หรือ?