"ดีเลย ไหน ๆ ก็เป็นสัตว์เลี้ยงของผูเถา งั้นต่อไปก็เป็นสมาชิกในครอบครัวเราแล้ว!" คุณนายจ้าวมองผูเถาด้วยสายตาเอ็นดู "ต่อไปยายทำกับข้าว จะเตรียมส่วนให้เจ้าหวังวังด้วย!"
"อิงอิง~!" หวังวังรู้จักกาลเทศะดี รู้ว่าใครคือผู้มีพระคุณที่ให้อาหารมัน
มันคาบกระดูกวิ่งไปอยู่ข้างกายคุณนายจ้าว นอนลงใกล้เท้า แล้วกระดิกหางออดอ้อน
ท่าทางออดอ้อนหน้าด้านหน้าทนแบบนี้ ช่างได้ความถนัดจากเสี่ยวผูเถามาเต็ม ๆ
คุณนายจ้าวถูกหยอกจนหัวเราะลั่น "ดูสิ เจ้าหวังวังออดอ้อนเหมือนกับผูเถาไม่มีผิด น่ารักเสียจริง!"
ทุกคนพากันหัวเราะไปด้วย ในบ้านเต็มไปด้วยความสนุกสนาน บรรยากาศอบอุ่น
แต่ก็มีพวกน่ารำคาญชอบเลือกช่วงที่คนกำลังมีความสุขมาก่อเรื่อง
"จ้าวเวยไท่! แกออกมาเดี๋ยวนี้!"
"หลานสาวแกตีหลานข้าเสียเละแบบนี้ รีบจ่ายเงินมา!"
เสียงเอะอะโวยวายดังมาจากหน้าประตูใหญ่ของซื่อเหอเยวี่ยน
ท่านผู้อาวุโสจ้าวได้ยินเสียงก็ขมวดคิ้วทันที
"ไอ้ลูกเต่าลู่เต๋อไฉ! กำลังวุ่นวายอะไรอีก?"
ผูเถาได้ยินเสียงของลู่เต๋อไฉ ใจก็กระตุกวูบ
เจ้าตัวรีบส่งสายตาให้พี่ ๆ
ผูเถา: พวกพี่! เดี๋ยวดูสีหน้าข้าแล้วทำตาม!
ห้าหนูน้อยตระกูลจ้าว: รับทราบ!
ฮั่วหานถาน: "……"
ใบหน้าหนุ่มน้อยไม่แสดงอารมณ์ แต่ในใจแอบหวังขึ้นมา
เขาอยู่ที่ตระกูลฮั่ว เคยเห็นความร้ายกาจของเสี่ยวผูเถามาก่อนแล้ว