ฮั่วหานถานบีบปากของเด็กน้อยด้วยมือเดียว บังคับให้หุบปากเอง
ผูเถาถูกบีบปากจนรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย ดิ้นรนสองสามที ก็ตื่นขึ้นมาอย่างมึนงง
ลืมตาขึ้น ก็เจอใบหน้าหล่อเหลา เด็กน้อยพลันอารมณ์ดีขึ้นมาทันที
"อืออืออืออือ!!!" พี่หานถาน!!!
พออ้าปาก ถึงได้รู้ว่าปากตัวเองถูกฮั่วหานถานปิดไว้
เด็กน้อยรีบยื่นมืออ้วนน้อยๆ ง้างมือของเขาออก
"พี่หานถาน! พี่ตื่นแล้ว!"
เพิ่งง้างมือออก เด็กน้อยก็พุ่งเข้าไป จุ๊บหน้าฮั่วหานถานทันที
"พี่หานถาน อรุณสวัสดิ์!"
เด็กน้อยเคยอยู่บนภูเขา กับอาจารย์และศิษย์พี่ ก็ทักทายตอนเช้าแบบนี้
ลงเขาไปหาพ่อแล้ว ทุกเช้าก็ต้องมาจุ๊บแก้มตอนตื่นนอน
นี่เป็นสิ่งที่ศิษย์พี่ใหญ่เฉินหว่านที่อยู่ต่างประเทศไกลสอนไว้
เด็กน้อยรับวัฒนธรรมทั้งจีนและตะวันตกมาตั้งแต่เด็ก ในความคิดของเธอ การให้จุ๊บแก้มในตอนเช้ากับคนที่ชอบ เป็นมารยาทที่ดีที่สุดในการแสดงความรู้สึก
เธอชอบพี่หานถาน เหมือนชอบพี่ใหญ่ซีกับพี่ซี
หอมแก้มทีหนึ่ง ไม่ถือสาอะไรเลย
แต่ฮั่วหานถานไม่เหมือนกัน
เขาไม่มีเพื่อนมาตั้งแต่เด็ก และได้รับการอบรมแบบดั้งเดิม
ในความคิดของเขา การถูกเด็กผู้หญิงที่ไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดหอมแก้ม ต่อให้อีกฝ่ายจะอายุแค่สามขวบ เขาก็รับไม่ได้
ใบหน้าซีดเซียวของเด็กหนุ่มแดงก่ำ ราวกับถูกไฟช็อต ลุกขึ้นนั่งอย่างลนลาน
เขาขมวดคิ้วมองเสี่ยวผูเถา ใบหน้าหล่อเหลาประณีตเต็มไปด้วยความโกรธเคือง
"แก!!!!"
ผูเถาไม่รู้ตัวเลยว่าก่อเรื่อง
เด็กน้อยหาวนอน ลุกขึ้นบิดขี้เกียจ