ตีหนึ่งตรง
ในสวนมืดมิด จู่ ๆ ก็เกิดลมพายุหอบคำราม
กระแสลมหนาวพัดบานหน้าต่างไม้จนเปิดออก ส่งเสียงดังอี๊ดอ๊าดเสียดแก้วหู
ไอชั่วร้ายสีดำสายหนึ่ง ลอยเล็ดลอดเข้ามาทางหน้าต่าง มุ่งหน้าตรงเข้าหาฮั่วหานถานที่กำลังติดอยู่ในภวังค์ฝันร้ายอย่างช่ำชอง
ผูเถาสะดุ้งตื่นเพราะความเย็นวาบ ลืมตาขึ้นมาทันที
พอมองเห็นกลุ่มไอสีดำที่เตรียมจะเขมือบฮั่วหานถานชัด ๆ ใบหน้าเล็ก ๆ ของเจ้าตัวน้อยก็พลันบึ้งตึงขึ้น
"นี่มันคาถาไสยดำและคำสาปพรากวิญญาณ!!"
นี่มันถึงกับเป็นคาถาไสยดำที่ส่งข้ามมาจากทางประเทศไทยโน่น ผสมรวมกับคำสาปพรากวิญญาณจากสำนักมารนอกลู่นอกทางเสียอีก!
ดูท่า คนที่ทำร้ายคุณพี่หานถาน จะต้องเกี่ยวข้องกับสำนักมารนอกทางที่ประเทศไทยนั่นเป็นแน่!
พอเห็นไอชั่วร้ายสีดำพันรัดฮั่วหานถาน จนเด็กหนุ่มหายใจไม่ออก ร่างกายดิ้นรนอย่างรุนแรง ผูเถาก็โกรธแทบระเบิด
เจ้าตัวน้อยถลกผ้าห่มลุกขึ้นยืน มือน้อย ๆ กำเข้าหนึ่งที ก็มีกระบี่ไม้ท้อเพิ่มขึ้นมาในมือหนึ่งเล่ม
"ตัวร้าย! บังอาจมาลอบทำร้ายพี่หานถาน ดูซิฉันจะฟาดแกให้แหลกเป็นเถ้าธุลี!!!!"
เจ้าแป้งข้าวเหนียวก้อนน้อยทำตาเขม็งดุใส่ไอชั่วร้ายที่กำลังหลบหนีไปมา มือน้อย ๆ ร่ายอาคมปราดเปรียว หนีบยันต์สีเหลืองขึ้นมาหนึ่งแผ่น เปล่งเสียงต่ำใสกระจ่างว่า "วิญญาณชั่วร้าย ดูยันต์!"
ยันต์สีเหลืองลุกไหม้ไร้ลม เปลวเพลิงวาบหนึ่ง กลายร่างเป็นมังกรไฟน้อยตัวหนึ่ง ซัดตรงเข้าหาไอชั่วร้าย
ไอชั่วร้ายสะท้านอย่างแรง ถูกยันต์สีเหลืองแผดเผาแตกตื่นเต็มที
"อ๊าก!!!" มันส่งเสียงร้องโหยหวนน่าสะพรึง เสียงแหลมเสียดแทง หนีกระเจิดกระเจิงไปทั่วห้อง