คุณนายผู้เฒ่าฮั่วมองเห็นเด็กน้อยตัวกลมในอ้อมกอดของอีกฝ่าย ก็อดรู้สึกเอ็นดูอย่างมากไม่ได้
“นี่ก็คือหนูน้อยที่เธอพูดถึงในโทรศัพท์เมื่อวานน่ะหรือ? ช่างหน้าตาน่ารักจริง!”
คุณนายจ้าวได้ยินก็อดยิ้มมุมปากไม่ได้ ในใจภูมิใจเสียเต็มประดา
หลานสาวสุดที่รักของนาง ต้องเป็นเด็กที่หน้าตาน่ารักที่สุดอยู่แล้ว!
ดูไปทั่วทั้งกรุงปักกิ่ง หาเด็กผู้หญิงที่สวยกว่าผูเถาไม่มีอีกแล้ว!
เสี่ยวผูเถา เด็กขายบ้านนอกของบ้านนาง เป็นเด็กที่สวยที่สุดในกรุงปักกิ่ง!
“ผูเถา นี่คือคุณย่าโจวของลูก”
ผูเถารีบเอ่ยเรียกอย่างออดอ้อนว่า “คุณย่าโจว!”
“โอ๋!” โจวโย่วอี๋ได้ยินเสียงเล็กๆ ใสแจ๋วเรียกคุณย่า ก็ใจละลายไปหมด
“เร็วเข้า ให้คุณย่าโจวอุ้มหน่อย”
คุณนายผู้เฒ่าฮั่วเพิ่งยื่นมือออกไป ผูเถาก็โผเข้าอ้อมกอดนาง กอดคอนางพลางพูดด้วยเสียงอ้อแอ้ว่า “คุณย่าโจวคะ หน้าผากอิ่มเต็ม ปลายคางมนกลม เป็นผู้มีวาสนานะเจ้าคะ~ อันนี้ให้คุณค่ะ~”
เด็กน้อยพูดจบ ก็ยื่นมือเล็กๆ ออก มีแผ่นยันต์สามเหลี่ยมสีเหลืองอยู่บนฝ่ามือ
คุณนายผู้เฒ่าฮั่วนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ
นึกขึ้นได้ว่าคู่หูเก่าเล่าให้ฟังทางโทรศัพท์เมื่อวานว่า หลานสาวตัวน้อยนั้นเป็นนักพรตหญิงน้อย ดูดวงดูลักษณะได้ แถมใช้ยันต์รักษาโรคขาเย็นของนางหายดีแล้ว จึงรีบยิ้มรับเอาไว้
“ขอบใจนะผูเถาที่น่ารัก ของขวัญที่ให้ คุณย่าโจวจะเก็บรักษาไว้อย่างดีเลย... แค่กๆ!”
อาการไอของคุณนายผู้เฒ่าฮั่ว เป็นโรคประจำตัวมานานแล้ว หลายปีที่ผ่านมากินยามานับไม่ถ้วน หมอจีนหมอฝรั่งก็หามาแล้ว แต่ก็ไม่เคยดีขึ้น