ฉินเซี่ยงจวินพูดจบก็บีบมือเจียงหลิ่วจือเบาๆ “เธอพักผ่อนก่อนนะ ยา... พรุ่งนี้ฉันจะออกไปข้างนอกหน่อย หาทางเอามาให้ได้แล้วค่อยเอามาส่งให้ ช่วงนี้เธอก็อย่ากลับบ้านเลย พักฟื้นอยู่ที่นี่ให้ดีๆ ก่อน รอ... รอให้ร่างกายหายดีแล้วค่อยกลับ”
ถึงเขาจะเป็นหมอทหารประจำสถานีอนามัยเขตทหาร แต่สถานีอนามัยก็แบ่งหน้าที่กันชัดเจน หากเขาไปเอายาทำแท้งจากสถานีอนามัยโดยตรง เรื่องต้องแดงแน่
เพื่อความปลอดภัย ไปซื้อที่คลินิกเถื่อนในเมืองดีกว่า
“อืม” เจียงหลิ่วจือนอนลง ดึงมือกลับ หลับตาลง “ฉันขอนอนก่อน นายรีบไปเอายาทำแท้งมาส่งให้ฉันที”
พูดถึงตรงนี้ เธอก็ลืมตาขึ้นอีกครั้ง จ้องตาฉินเซี่ยงจวินเขม็ง “อีกอย่าง ช่วยคิดหาทางให้ฉันหน่อย จะรีบไล่ไอ้เด็กเวรนั่นออกจากเขตที่พักเขตทหารยังไงดี!”
“ได้”
ฉินเซี่ยงจวินห่มผ้าให้เธออย่างอ่อนโยน แล้วอดใจไม่ไหวแอบจูบเธออีกครั้ง
ก่อนที่เจียงหลิ่วจือจะระเบิดอารมณ์ เขาก็หัวเราะลุกขึ้น เดินไปที่ประตู จัดปกเสื้อ เปิดประตู แล้วเดินออกไปอย่างสง่าผ่าเผย
เพิ่งเดินมาถึงโถงสถานีอนามัย ก็เห็นผู้อำนวยการเซียวเจี้ยนเหว่ยถือแฟ้มเอกสารเดินสวนมา
“เสี่ยวฉิน! มาพอดีเลย ฉันกำลังจะไปหานาย”
ฉินเซี่ยงจวินรีบเดินเข้าไปอย่างประจบประแจง “มีอะไรหรือครับท่านผู้อำนวยการเซียว? มีธุระอะไรหรือเปล่า?”
เซียวเจี้ยนเหว่ยยัดแฟ้มเอกสารในมือใส่มือเขา “เมื่อกี้หัวหน้าหมวดเสี่ยวจี่มาแล้ว ก็หลานชายหัวหน้ากองจ้าวนั่นแหละ นายเคยเจอมาก่อน คราวนี้ออกภารกิจกับเขาด้วย เขาเพิ่งมาหาฉัน ฝากให้ฉันช่วยคิดหาทางตรวจดีเอ็นเอหน่อย นี่! นี่คือตัวอย่างเส้นผมที่เขาให้มา”