คำพูดของยายอิ่นหลุดออกมา ผู้คนรอบข้างก็แตกตื่นกันทันที
ภรรยาทหารสองสามคนที่เพิ่งกลับจากร้านสหกรณ์ยืนอยู่วงนอก ในมือถือถุงข้าวสาร สีหน้าดูไม่ได้เลยสักคน
"ยายแก่นี่ปากเสียจริง ทำชื่อเสียงหัวหน้ากองจ้าวของเราเสียหายหมด"
"นั่นสิ ถ้าเรื่องนี้เข้าหูผู้บังคับการโจวเข้า หัวหน้ากองจ้าวคงต้องถูกเชิญไปดื่มชาอีกแน่"
"เรื่องแค่นี้รู้กันอยู่ในเขตที่พักเราก็พอแล้ว ถ้าขยายวงกว้างออกไปข้างนอก อนาคตของหัวหน้ากองจ้าวคงพังหมด"
"แต่ว่าเจียงหลิ่วจือนี่ปกติก็ดูอ่อนแอบอบบาง ไม่น่าทำเรื่องอย่างนี้ได้นะ"
"ใครจะรู้ล่ะ รู้นอกรู้ในไม่ได้หรอก"
ชื่อเสียงของเจียงหลิ่วจือคราวนี้ หมดราคาทั้งในและนอกเขตทหารแล้ว
ใต้ต้นฮ่วยหน้าประตูเขตที่พัก ฉินเซี่ยงจวินซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ มองดูยายอิ่นที่กำลังด่าทออย่างเกรี้ยวกราดอยู่ไกลๆ ดวงตาแคบลงอย่างดุร้าย
เขาจำหน้าตายายอิ่นได้แม่นยำ แววตาสังหารวูบผ่านไปชั่วขณะ
เรื่องบานปลายใหญ่โต มีคนมุงดูหน้าประตูเขตที่พักทหารมากขึ้นเรื่อยๆ
เวรยามที่ประตูจำต้องเข้าไปลากยายอิ่นที่แสดงละครตีโพยตีพายออกมา แล้วขับรถพาไปส่งที่โรงพักในอำเภอห่างออกไปกว่าสิบลี้
ทางฝั่งเสี่ยวผูเถา
เสี่ยวผูเถานอนหมอบอยู่ข้างเตียง บนเตียงมีกล่องขนมปังเหล็กวางอยู่
เด็กน้อยมองกล่องเหล็กพลางกัดนิ้วมือคิด
อีกไม่นานก็จะได้กลับบ้านเกิดไปเจอคุณปู่คุณย่าแล้ว!
เธอต้องเตรียมของขวัญไว้ล่วงหน้าให้พร้อม!